Deze blog is verhuisd!

8 maart 2013

Volg verder op www.saarmaart.be

En hoe gaat het ondertussen met dat Ava’tje?

24 april 2012

Dat Aviteke:

* is ondertussen al 9 maanden.

* eet goed en graag.  Vooral rijstwafels gaan vlotjes binnen.

* heeft nochtans maar 1 tandje dat net komt piepen.

* zou ietske langer mogen slapen.

* doet van dada, high five, kiekeboe, handjes draaien en bravo.

* kroop een dikke maand achteruit, maar ondertussen ook flink vooruit.

* doet niets liever dan zich overal aan recht trekken.  Of jawel; zich recht trekken en dan de handjes loslaten.

* probeert ook vaak om zonder steun recht te gaan staan.

* heeft nog niet door dat dat nog wat te vroeg is.

* zet ook al enkel stapjes aan de rand van de zetel.

* staat vaak op handen en voeten.

* probeert dan zo te stappen.  Net als Mowgli.

* speelt graag met poppen en little people.

* pakt regelmatig iets af van haar zus.

* laat zich niet doen als Pia het waagt haar spullen af te pakken.

* vindt schommelen geweldig.

* heeft zelden of nooit een moeilijke dag.

* is werkelijk altijd blij.

* is een crème van een kind.

Ava Baklava

Altijd blij

Altijd blij

Morgen. Met de M van Mijlpaal

15 april 2012

Pia Maria,

Morgen is het zo ver.  Dan mag je EINDELIJK naar school.  En deze keer voor echt.  Wat heb je hier lang op zitten wachten…  Nu ben je ‘een echte grote meid’.

Nu ben ik een sjieke madam, he, mama...

'Nu ben ik een sjieke madam, he, mama...'

Een nieuwe uitdaging, het zal je deugd doen.  Je bent er echt aan toe.

Aangezien we nu een poetsvrouw hebben, moet jij niet meer elke dag stofzuigen...

Aangezien we nu een poetsvrouw hebben, moet jij niet meer elke dag stofzuigen...

28 maart ben je voor het eerst gaan oefenen in je klasje.  Je wendagje is goed verlopen.  Na 10 minuutjes wennen, zwaaide je me vrolijk uit en mocht ik beschikken.  De hele paasvakantie heb je uitgekeken naar het moment dat de school terug openging en moest ik de namen van je vriendjes opnieuw en opnieuw opnoemen.

Eindelijk naar sjool!  Helemaal klaar voor een oefendagje.

Eindelijk naar 'sjool'! Helemaal klaar voor een oefendagje.

Vanaf morgen is het voor echt.  Je begint met halve dagen.  In de namiddag mag je nog wat gaan bekomen bij Tante Leen, je onthaalmoeder, waar je gelukkig nog geen afscheid van moet nemen.  Dat maakt de overgang wat zachter.

Hoewel je vaak vind van niet, heb je je middagdutjes echt nog wel nodig.  Anders krijg je dit.

Hoewel je vaak vindt van niet, heb je je middagdutjes echt nog wel nodig. Anders krijg je dit.

Jij bent er klaar voor.  Wij zijn er klaar voor.

Het enige wat nog niet klaar is, is je brooddoos, want je boterhammetjes maak jezelf klaar.  Ook al heb je er een kaasschaaf voor nodig?

Het enige wat nog niet klaar is, is je brooddoos, want je boterhammetjes maak je zelf klaar. Met kaasschaaf en al.

Liefste Pia; proef, ontdek, beleef, ervaar, leer, groei, deel, speel…  Maar vooral: geniet!

Mijn meisjes

14 januari 2012

Allerliefste Ava,

Wat wordt er hier weinig over je geschreven…  Zo onterecht.   Je bent zo lief, zo schattig, zo blij, zo fantastich…   Je bent altijd content en we horen je zelden of nooit huilen. Je bent heel ondernemend, rolt er op los en kan je zo lang alleen bezig houden met alles wat je binnen een straal van een halve meter tegenkomt.  Je bent een genot om bezig te zien.

Soms vraag ik me af of we je wel genoeg aandacht geven. Zeker nu ik terug aan het werk ben.  Want ook jij hebt recht op je portie aandacht, ook al eis je die zelf niet op.  Er loopt hier namelijk nog een grote zus rond die ons zo nu en dan helemaal opslorpt.  Gelukkig houdt die zus zich ook graag met jou bezig.  Jullie zijn 2 handen op 1 buik.  Als we boos zijn op Pia en ze heel verdrietig is, legt ze haar hoofdje op jouw buikje en ben jij de enige die haar kan troosten.  Gewoon door je lieve, rustige zelf te zijn en je allerschattigste lach boven te halen.

Sinds deze week ga je met Pia mee naar Tante Leen.  En ook dat loopt goed.  Je bent ’s avonds wel doodmoe.  Zo moe dat je soms bijna de hele avond slaapt en ’s nachts terug vaker wakker wordt.    Voor de rest ben je waarlijk perfect.

Ik kijk uit naar de komende weken, maanden, jaren met jou.  Maar laat het aub niet te snel gaan.  6 maanden is al oud genoeg.  Blijf nog maar even mijn kleine baby.

Liefs,

Mams

Allerliefste Pia,

Wat gaat het weer rap allemaal.  Het leven met jou loopt als een trein.  Je wordt zo groot, je kan al zo veel, je praat als een grote…  Ik kan je amper bijhouden. Voor jou mag het allemaal nog wat sneller gaan.  Je wil zo graag naar school.  Helaas moet je nog even wachten, lieve schat.  Nog 3 maanden en dan is het jouw beurt. Ondertussen hebben we de potjesdraad wel weer opgepikt en lijk je je koppigheid aan de kant gezet te hebben.  Wehey!

Je bent nu 2 jaar en 3 maanden en ik vind dit echt een fantastische, maar ook heel vermoeiende leeftijd.  Over alles treed je in discussie en als je je zin niet krijgt kan je ‘nogal’ theatraal reageren.   Zo theatraal dat wij hier regelmatig onze lach moeten inhouden.  Ook aan het slapengaan gaat vaak de nodige dramatiek vooraf.  En je hebt nog steeds een ochtendhumeur om u tegen te zeggen.

Maar je bent ook lief en zorgzaam, zowel voor Ava als voor mij (week thuis met een hersenschudding en whiplash met de bijhorende hoofd-, nek- en rugpijn, nvdr).  Je vraagt me meermaals per dag bezorgd of ik nog pijn heb, geeft kusjes op de bulten en blauwe plekken en vraagt dan of het al een beetje beter gaat.  Een betere pijnstiller bestaat er niet, I tell you.

Jij en je zus, dat is ook iets speciaals.  Niemand kan Ava zo aan het lachen krijgen als jij.  Het is ondertussen al een ritueel: na het avondeten draai je Ava haar stoel naar je toe, haal je je zotste dancemoves boven en gieren maar…  Je noemt haar oa kleine ’sjat’, Avita of Aviteke. En als ik je hoor zeggen: ‘Ava, ik ziet jou graag.’, dan smelt mijn moederhartje…

Liefs,

je trotse mama.

Men neme een onschuldige kinderhand…

26 december 2011

De meest onschuldige kinderhand hier in huis werd vorige week dinsdag ingeschakeld.   Vos en Haas waren namelijk op zoek naar een nieuwe thuis.  Wegens terug aan het werk de volgende dag, rode stipjes bij de onschuldige kinderhand de dag erna en een borstontsteking nog een dag later, werd vergeten hierover te bloggen.

De winnaar dus.  Geen sinecure.  Ik dacht: ‘Ik leg dat kind op haar buik en dan trekt dat wel een naam.’  Maar zo eenvoudig was het dus niet, aangezien dat kind alleen maar oog had voor de camera.

Poging 1

Welke papiertjes?

Veel meer dan wat gekwijl kwam er echter niet van...

Veel meer dan wat gekwijl kwam daar dus niet van.

Er werd dan maar een nieuwe poging ondernomen met de onschuldige kinderhand op schoot.

Poging 2

Aaaah, papiertjes!

Gelukt!

Hebbes!

Tadaaaaaaaaaa!

Tadaaaaaaaaaa!

Tamara; Vos en Haas komen naar jouw patatjes!  Dat doet me eraan denken dat je nog een troostprijs te goed hebt van mij.  Ik maak er werk van!

Secret Santa 2011: #1

17 december 2011

Net als vorig jaar deed ik ook dit jaar weer mee aan Secret Santa.  Ik had dit jaar de eer een pakje te mogen verzinnen voor de fantastische Elisanna.  Ik vond het geen gemakkelijke klus.  Elisanna is namelijk een enorm naaitalent die de mooiste creaties uit haar mouw schudt.  Ik daarentegen ben eerder een luie en nonchalante naaister.  Bij bij moet het vooruit gaan en speelt de afwerking niet zo een rol.  Omdat ik niet te veel in affronten wilde vallen,  stelde ik een pakket samen van zowel gekochte als zelfgemaakte spulletjes.  Om het geheel te verpakken, overtrok ik een schoendoos volgens de handleiding van Villa Lisa.

Een naaidoos voor een geweldige naaister.

Een met Kokkastof ovetrokken doos werd een naaidoos voor een geweldige naaister.

De doos werd gevuld met rustpuntjes en 3 * 3puntjes

De doos werd gevuld met rustpuntjes en <3 * <3 puntjes...

met potloodpuntjes, lichtpuntjes en stofpuntjes...

...met potloodpuntjes, lichtpuntjes en stofpuntjes...

en tot slot postpuntjes en puntoortjes.

en tot slot postpuntjes en puntoortjes.

Van de inhoud heb ik geen foto’s.  Nieuwsgierig?  Voor meer info kan je bij Elisanna terecht.

En aan Tess: een dikke merci!

Boek te geef

13 december 2011

Wegens dubbel in de boekenkast geeft ik dit boek weg van Vos en haas.  Door De Morgen verkozen als 1 van de boeken die in geen enkele kinderboekenkast ontbreken mag…  Laat een reactie achter als ik je kan verblijden met dit boek en misschien komt het dan wel in jouw kast wonen.

Streepjes en bolletjes

11 december 2011

Een tijdje geleden maakte ik van een oud, maar geweldig zacht zwangerschapst-shirt een kousenbroek voor Ava volgens dit patroontje.  Gemakkelijk en snel klaar.

My star in stripes

My star in stripes.

Oeps...

Oeps...

Vandaag werd mijn kleinste ster 5 maanden.  Om dat te vieren maakte ik deze jumpsuit uit hetzelfde t-shirt.  Het patroontje werd wat verlengd en de jumpsuit zit als gegoten.  Als we de katoenen luiers uitlaten tenminste.

Nog meer streepjes

Nog meer streepjes.

Met een vleugje bolletjes

Mét een vleugje bolletjes.

Ava is trouwens niet de enige hier met een vleugje bolletjes.  Alleen kwam er bij Pia geen naaimachine aan te pas…

Verwennerij

7 december 2011

Ik slaag er maar niet in bij te benen.  En dan ben ik nog niet eens terug aan het werk.  Dat belooft voor binnen een maand…  Laat ik maar beginnen met het voorbije weekend en er wat foto’s tegenaan smijten.

3 schoentjes, want ook metekindje Manon bleef slapen.

Er werden 3 schoentjes gezet, want ook metekindje Manon bleef slapen.

3 brave kindjes = een hoop speelgoed

3 brave kindjes = een hoop speelgoed.

De sint haalde zijn naaimachine nog een vanonder het stof en naaide een gilet voor Manon.

De sint haalde zijn naaimachine nog eens vanonder het stof en naaide een gilet voor Manon.

Manon in schaap.

Manon in schaap.

En nog eentje van de zusjes om af te sluiten.

En nog eentje van de zusjes.

Niet alleen de kleine meisjes werden verwend.  De grote meisjes kregen hun deel tijdens Handmade in Belgium.  Al moesten we hiervoor zelf in de geldbeugel tasten.  Mijn buit: een hoop stofjes van Bambiblauw en Koekepeertje, een klaproosbroche van Hilde Groven, een mooie agenda van Artemysia, nog maar eens een paar oorbellen van Fleufatale, postkaartjes van Papiermier, een t-shirt voor Pia van TantAn en nog een paar sloefjes voor Ava van Le Petit Crochet.

Le voyage: slot, Orleans

7 november 2011

Op de terugweg brachten we 2 nachten door in Orleans, een mooie en gezellige stad aan de oevers van de Loire.

Die Pia van ons poseert wel ne keer graag.

Die Pia van ons poseert wel ne keer graag.

Ook dat Avake kan er wat van.

Ook dat Ava'ke kan er wat van.

Orleans, alwaar men Jeanne dArc regelmatig tegenkomt.

Orleans, alwaar men Jeanne d'Arc regelmatig tegenkomt.

Andere foto’s van onze reis zijn hier terug te vinden.

Jessie vroeg zich nog af hoe het ons praktisch vergaan was op de camping.  Awel, heel goed.  Aangezien we een kleine auto hebben, was er geen plaats over voor een tent of kookgerief.  Om dit op te lossen huurden we een blokhut.  Eigenlijk een soort tuinhuis met een koelkastje, een kookplaat, een tafeltje, een zetel en een bed.  Pia sliep in een mini-tentje en Ava in een draagmand naast ons bed. Wat puzzelen, maar heel gezellig.  De blokhut lag vlakbij het sanitair, wat ook wel handig was met kleine kindjes.  Nu maar hopen dat we tegen volgend jaar een grotere auto hebben en echt kunnen gaan kamperen.