Effe schrikken
Lieve schat,
Gisterenavond heb je ons serieus aan het schrikken gebracht…
Je was met je papa aan het spelen en lachen op de mat. Tot je ineens out of the blue met ademen stopte, helemaal rood werd, wild met je hoofdje op en neer begon te slaan en je armpjes helemaal verkrampten. Ik heb je meteen opgepakt en dan ben je ‘gelukkig’ beginnen krijsen. Terwijl ik je in mijn armen had, ben je nog 2 keer kort verkrampt. Toen je gekalmeerd was, heb je nog een half uurtje stilletjes op mijn schoot zitten nasnikken. We waren alle 3 erg onder de indruk. Dat ik ’s nachts wakker werd van elk zuchtje dat aan jou ontsnapte, moet ik je waarschijnlijk niet vertellen…
Vandaag ben ik met je naar de dokter geweest. Zij dacht meteen aan een epileptische aanval en verwees ons door naar Gasthuisberg voor verder onderzoek. Maandag hebben we een afspraak op kinderneurologie waar ze wat testjes gaan doen. Tot dan moeten we je goed in het oog houden en hopen dat het een eenmalig feit was.
Op zo’n momenten besef ik extra hard hoe kwetsbaar het moederschap mij maakt en hoe graag ik je wel zie! Ik heb je vandaag nog wat harder geknuffeld dan normaal. Zullen we afspreken dat je ons nooit meer zo laat schrikken!?
Dikke knuffel,
Je mama
Tags: Gezondheid
januari 14th, 2010 at 00:17
Sara,
Een hart onder de riem, want wachten tot maandag duurt waarschijnlijk wel nog een eindje! Zal wel zijn dat jullie zijn geschrokken zeg! Ik hoop alvast op een éénmalig feit!
knuffel,
Valerie
januari 14th, 2010 at 00:24
Bedankt! Maandag duurt inderdaad nog even, maar al bij al hebben we geluk: er had net iemand afgebeld. Anders hadden we nog veel langer kunnen wachten. Ze is vandaag in elk geval goed door de dag gekomen, dus ik hoop dat ik morgen al wat meer gerust ga zijn!
januari 14th, 2010 at 01:08
Och! Ik krijg er echt de tranen van in mijn ogen! Hopelijk niet al te ernstig en hopelijk was het maar een eenmalig iets! Hoe lang duurde zo’n aanval juist? Knuffelt ze maar nog eens extra hard en als je twijfelt, zeker niet aarzelen om er mee naar de spoed te trekken, warme groetjes!
januari 14th, 2010 at 09:01
krijg er helemaal koud van. Ik duim mee dat ze het nooit meer doet.
kietels -fie-
januari 14th, 2010 at 09:22
oh brrrr zeg!!! en je klinkt nog zo kalm? Ik zou zo hard stressen (al is dat natuurlijk nergens goed voor) Ik duim zo kei hard op goed nieuws maandag!!!!! Hopelijk nog een rustige week daar!
januari 14th, 2010 at 09:26
Amai Saar, gelukkig dan dat je naar de dokter geweest ben. Ik hoop dat alles in orde komt. Hou jullie goed!
januari 14th, 2010 at 10:50
Oh amai! Ik zou echt niet weten wat gedaan, gelukkig hebben jullie het zo rustig aangepakt en zijn jullie ook nog naar de dokter geweest. Ik duim mee voor een goede afloop maandag.
januari 14th, 2010 at 13:59
Bedankt voor jullie lieve reacties allemaal. De aanval op zich duurde niet zo lang. Hoop en al een 10-tal seconden. Maar op het moment zelf lijken dat natuurlijk minuten. Ik heb het ook niet van het begin gezien omdat Maarten met haar bezig was. Vandaag ben ik alweer wat geruster, maar ik merk dat ik toch niet te zottekes met haar durf doen. De dokter zei ook dat als ze nog een aanvalleke moest krijgen, we direct naar spoed mogen gaan. Ik ben in elk geval blij dat Maarten thuis was. Dat helpt toch wel om kalmer te blijven.
januari 14th, 2010 at 23:24
ik moet er echt constant aan denken….Ik hoop toch echt dat het niets te ernstig is. Lijkt me zo akelig! Wist niet eens dat dat al kon bij een babietje
januari 15th, 2010 at 17:50
Hé meid,
Dit lees ik niet graag hoor. Mijn maag krimpt ervan ineen bij het lezen…
Ocharme toch, ik hoop echt en bid dan ook dat het geen epilepsie zal zijn. Ik herinner me de eerste keer van Kamiel nog als gisteren. Je weet totaal niet wat je overkomt en voor je goed en wel beseft wat er gebeurt, is het al voorbij.
Ik heb een vriendin gehad die dat heeft gehad met haar zoontje, ook een paar maanden oud, maar dat was geen epilepsie, was even gestopt met ademen maar heeft het nadien nooit meer gehad. Zijn adem stokte.
Je zal maandag wat geruster zijn als je naar die afspraak geweest bent. En gelukkig was Maarten thuis, dan ben je toch nog wat kalmer hé, tis net of zij in zulke situaties beter kunnen relativeren hé.
Hou je me op de hoogte?
Ik duim alvast voor jullie
Dikke knuf aan Pia en groetjes van ons allen,
januari 18th, 2010 at 21:07
Hey,
Hoe is t geweest vandaag?? Heb echt aan jullie gedacht!!
Hopelijk viel het onderzoek mee voor kleine Pia en hopelijk een super positief resultaat!!
januari 18th, 2010 at 22:12
Eigenlijk weten we nog niet veel. Morgen gaan ze naar haar hersentjes kijken. Woensdag weten we dan het resultaat. Ze hebben vandaag haar reflexen onderzocht en die waren in orde. Wel schattig als ze met zo een hamertje op zo een miniknietje slaan en dat dat dan in de lucht vliegt…
januari 18th, 2010 at 23:02
Hehe…ik blijf duimen, maar heb er alle vertrouwen in!!
februari 4th, 2010 at 11:55
[...] een hele tijd eer ze weer ok was… Pfff, nu begon ik net terug gerust te worden omdat haar vorige aanval een tijdje geleden was, maar nu dit weer… Gelukkig kunnen we zondag terug naar [...]