Nog 2
Binnen welgeteld 2 weken heb ik er mijn eerste werkdag opzitten. Zo een raar gevoel. Zo dubbel ook.
Natuurlijk kijk ik er wel naar uit om terug te gaan werken, maar ik zal ze toch missen, mijn boeliewoelie ( 
). Maandag gaat ze voor het eerst naar haar onthaalmoeders. Voor 2 uurtjes. Om te wennen. Zo spannend, seg!
En ondertussen licht mijn lieve collega Griet mij op weg naar de buikdansles wekelijks in over het reilen en het zeilen op het werk. Kwestie van een beetje voorbereid te zijn. 6,5 maand is niet niks, natuurlijk.
Vandaag ben ik met Pia nog eens langs de osteopaat geweest. Zij heeft de Pia’s nekje en de gewrichten in haar achterhoofdje weer los gemaakt en normaal zou het nu beter moeten zijn. Laat ons hopen!
Tags: Gezondheid, Werk
februari 26th, 2010 at 10:08
Weer aan het werk gaan is inderdaad erg dubbel. Maar je geniet extra veel van de momenten samen!
Hopelijk heeft de osteopathie effect en verdwijnt de inwendige reflux!
februari 26th, 2010 at 10:21
Spannend zeg! Maar het komt wel goed. Succes aan Pia ook met haar nekje! Wij blijven duimen!
februari 26th, 2010 at 10:26
nog 2weken dubbel genieten, en dat werken gaat wel lukken hoor. Hopelijk heeft jouw osteopaat ook van die gouden handen en dan is Pia binnen de kortste keren van al die ongemakkelijke dingen vanaf
februari 26th, 2010 at 12:25
Hé meid,
Nu ons Elise slaapt, neem ik weer even de tijd om je een berichtje achter te laten. God jongens, wat is ze toch al groot hé Pia, en zo rechtzitten, vind het echt een machtige foto met haar lachje, zooooo cute hé Hoop idd nu ook dat het met de osteopathie opgelost mag raken… even de tijd geven en dan zal de tijd het wel uitwijzen.
Voor jou, ja, zo een paar maanden vliegen toch snel voorbij hé. Je gaat je draai wel weer vinden hoor, maar het zal raar doen zo zonder je oogappel. Heb het er nu al moeilijk mee om ze ergens moeten achter te laten maar ik zal er ook doorheen moeten. Je zal ’s avonds des te blijer zijn om naar huis te mogen gaan, nietwaar. Ik wens je in elk geval heel veel succes toe zo voor die eerste dagen zonder je schattebol. Een moederhart kan toch soms wat lijden hé.
Dikke knuf van ons
PS: als jullie het zien zitten om een keertje af te komen, no prob hé. Bespreek het eens met Maarten, jullie hebben hier beneden studio met eigen wc en badkamertje klaarstaan waar mijn ventje maandenlang aan heeft gewerkt voor als er bezoek zou komen (mijn papa indertijd, mijn moeder, andere familieleden en vrienden). Dus plaats genoeg hoor
februari 26th, 2010 at 12:37
spannend! Maar jullie gaan dat allemaal goed doen!
februari 26th, 2010 at 12:59
@Valérie: Dat moet je ons geen 2 keer zeggen! Ik zal het eens met Maarten bekijken. Mijn kaartje gekregen trouwens?
februari 26th, 2010 at 14:37
zeg sara, doetagoed hé binnenkort, zo weer gaan werken!
enne na efkes doorklikken kwam ik op bolivia-blog uit, volgens mij hebben onze mannen samen gestudeerd, ik zit ook met een wederhelft van 1980 uit de kempen die bio-ir in leuven werd…
februari 26th, 2010 at 14:49
Ik kan wel geloven dat je je boeliewoelie’tje zal missen.
Ben er ook zeker van dat jullie dat goed zullen doen!
Ik hoop trouwens met jullie mee dat het zo blijft met Pia, na de osteopaat.
februari 26th, 2010 at 14:53
Oei sorry Saar, idd, ben je vergeten een sms-je te sturen om je te bedanken… mea culpa
Je laat maar weten, wij moeten binnenkort de wieg nog halen, maar mss komt David alleen af naar België en blijf ik met de klein thuis ofwel kom ik mee maar gaan we dadelijk terug want Monique komt dan mee. Je houdt me maar op de hoogte met een paar voorstellen van data.
Toedelidoe,
Val,
xxx
februari 27th, 2010 at 15:32
Ben blij dat het beter gaat met jullie dochtertje! Buikdansen heb ik vorig jaar ook eventjes gedaan, ik vond dat wel tof ma ook wel vermoeiend ook bij momenten.
februari 27th, 2010 at 22:30
Spannend he, zo terug aan het werk gaan. Maar na een paar dagen (weken) ben je dat ook weer snel gewoon! Succes, en geniet nog van je laatste weken thuis met Pia