Pia & Ava

November was maar stillekes hier, maar dat wil niet zeggen dat we stilgezeten hebben.  Naast de naai- en buikdanlessen bleef er gewoon niet zo veel tijd en goesting over om te bloggen.   En die tijd,  die stond niet stil.  Terwijl de vorige post nog ging over een eenjarige gaat deze alweer over eentje van 15 maanden…

Eentje van 15 maanden dat zot is van boekjes.  De hele dag door komt ze aandragen met boekjes.  Het kind heeft zelfs al een abonnement bij de bib, begot. Dierenboekjes blijven haar favoriet.  De dierengeluidjes (hond, paard, slang, leeuw, kip, eend, kikker, schaap, varken, konijn, koe…) krijgen we er gratis bij.

Boekjes lezen met het buurmeisje. Altijd feest.

Haar woordenschat gaat met rasse schreden vooruit.  De a-klanken overheersen nog wel.   Een kiwi wordt bvb kawa.   Een greep uit het assortiment:  mama, papa, daag, da(t), daa(r), naa (nee; gaat gepaard met vingertje), paa(rd), poe(s), ba(l), appew (appel), daddu (danku), oppa (op), hoppa (wanneer iets valt), voila, Bu(m)ba, bo(m)pa, Jo(s)…  Haar lievelingszin is ‘Wasdaa???’.  De hele dag door.  Ook dit gaat gepaard met het vingertje.  Eigenlijk steekt haar vingertje non-stop in de lucht.

Dat vingertje wordt trouwens ook vaak gebruikt om haar lichaamsdelen aan te duiden.  Of haar tanden te tellen.  12 heeft ze er momenteel.

Verder imiteert ze alles en iedereen.  Alles wat Pia ondergaat, ondergaat haar pop ook: neusje snuiten, water drinken, onderstoppen, gezichtje wassen, schommelen, wiegen, knuffelen, kusjes geven, eten geven, haren kammen…  Het is een genot om ze bezig te zien, ons poppenmoedertje.

Pia eet een 'appew'.

… was Pia het feestvarken! Lang geleden, maar toch nog even een impressie van het feestgedruis:

Pia en Moemoe. De kroon bleef welgeteld 3 seconden op haar hoofd staan. In het totaal. Gelukkig kan ik hem volgend jaar nog gebruiken.

Bij een feest hoort taart. Veel taart. En kaas.

Pia denkt er het hare van, van al die taart...

Pia kreeg een hoop cadeautjes, waaronder dit zelfgemaakte pronkstuk van Nonkel Floris en Tante Trien

Ons pronkstuk in het pronkstuk.

Het volgende postje gaat over het heden. Beloofd!

Van 6 tot 23 september vertoefden wij in Spanje.  De eerste dagen brachten we door in Albacete bij Merce en Gonzalo; onze beste vrienden uit ons Boliviaans tijdperk.  Het was de eerste keer sinds onze terugkeer in 2008 dat we elkaar terugzagen, maar het leek of het amper een week geleden was.

In Bolivia vertelde Gonza vaak vol nostalgie over de jaarlijkse Feria in zijn Albacete en liet het nu toch wel net geen Feria zijn toen wij daar waren…  De 300ste nog wel.  Dat moest dus driedubbel en dik gevierd worden.  En feesten daar kunnen de Spanjaarden wat van!  Het was fijn om hier enkele dagen deel van uit te kunnen maken.

De eerste 5 dagen verliepen zeer gezapig: rond een uur of half negen opstaan, naar de winkel voor brood, op het gemakske ontbijten, Pia eten geven, Pia laten dutten, middageten, tegen een uur of vier naar de Feria, terraskes doen, naar de speeltuin met Pia, tapas als avondeten, Pia rond 22u30 in haar tentje steken en dan nog lekker lang nababbelen en Boliviaanse herinneringen ophalen op het terras van M en G.  Meer moet dat niet zijn, toch!?

Pia deed het fantastisch.  Ze bewees dat ze een dochter van haar ouders is en dat het reizen haar in het bloed zit.  Ze paste zich zonder problemen aan het Spaanse eten en ritme aan. Tortilla, empanadas, olijven…  Het ging er allemaal zonder problemen in.

Een greep uit de eerste dagen:

Bij Tia Merce op schoot 'gusanitos' (wormpjes) eten, een soort chips van mais. Gebakken lucht eigenlijk. De Spaanse kindjes worden er groot mee.

Wat wegdromen in het park.

Voor het eerst in het reuzenrad...

... en op de paardenmolen. Ik was 'iets' enthousiaster dan Pia.

Op de lappen met Tio Gonza.

Meer foto’s van de eerste dagen op Flickr!

Bananenbrood voor...

... en nadat Pia er op ging zitten.

Gelukkig is het de smaak die telt en Maarten vond hem best lekker.  Ik vind hem het lekkerst met een laagje mascarpone. Hier het recept:

1/4 kop zachte boter
3/4 kop suiker
3 geplette bananen; hoe rijper hoe beter
2 grote eieren
1/3 kop volle yoghurt
2 tl vanille extract
2 kopjes bloem; evtl witte en volkoren gemengd
1 tl bakpoeder
1/2 tl zout
1/3 kop gehakte wal- of andere noten

Verwarm de oven voor op 180°.  Meng in een grote kom de boter en de suiker totdat het op nat zand gaat lijken. Voeg banaan, eitjes, yoghurt en vanille toe en meng goed.  Doe de bloem er bij, het bakpoeder en het zout  en meng weer.  Doe er als laatste nog de noten bij.

Giet het beslag in een ingevette cakevorm en zet voor een dik uur in de oven.

Laat afkoelen en zorg dat je dochter er niet op gaat zitten…

Toen we nog in Bolivia woonden stonden labboontjes (’habas’) bijna wekelijks op het menu.  In België kan je ze slechts enkele weken per jaar vers krijgen.  Als het zo ver is, slaan we meteen een hele voorraad in.  Gelukkig deelt Pia onze liefde voor deze boontjes.

Men neme een baby en een hoop labboontjes

Baby onthooft de boontjes

Baby haalt - uitermate geconcentreerd - boontjes 1 voor 1 uit de schil

Baby legt 1 voor 1 - wederom in opperste concentratie - boontjes in het vergiet

Ready to cook

Gisteren gingen we naar het Wereldfeest in Leuven.  Pia – voor de gelegenheid verkleed als aardbei – vond het in elk geval heel plezant!

Pia lacht haar tanden bloot

Hoog en droog

Aardbei eet watermeloen