Allerliefste Pia,
20 maanden ben je ondertussen. Mijn kleine, grote meid. Mijn lachebekje, mijn waterrat, mijn boekenwurm, mijn zonnekind, mijn babbelkous, mijn knuffelmie, mijn poppenmoedertje, mijn dansmarieke… Maar ook mijn driftkikkertje, mijn donderwolkje… Want de peuterpuberteit steekt soms serieus de kop op…
Gelukkig overheersen de geweldige momenten. Elke dag opnieuw doe je me met verstomming staan. Ik verschiet er elke keer opnieuw van hoeveel woordjes en zinnetjes je al kent. Je kent alle dieren bij naam, je lichaamsdelen, kledingstukken… Eigenlijk zeg je zo goed als elk woord na. Je goochelt met zinnetjes. Als we je niet verstaan, blijf je het herhalen totdat we je verstaan, desnoods met gebaren er bij. Wat een genot! Ondertussen noem je jezelf niet meer Mia maar Pia. Je hebt ook nog wel een aantal Pia-woordjes. Een telefoon is ‘tefeloon’ en oranje is ‘onana’. Lepel blijft ‘plep’, net als olifant ‘ojo’ en konijn ‘nowee’.
Je bent een echt buitenkind. Je houdt van fietsen (en onderweg alles benoemen wat je tegenkomt), van wandelen naar de paardjes, kippen, ’sjaapjes’, ‘bambi’s’ en de ‘pono’ (pony) in de straat, spelen in de ’sandbak’, ’sjommelen’ en van glijbanen.
Net als je (groot)ouders kan je enorm genieten van lekker eten. De favorieten van het moment zijn met voorsprong kaas en ‘cocola’, gevolgd door pasta, pizza, olijfjes, ananas, meloen, ‘aabei’, banaan, appelsien en komkommer. En koekjes en chips natuurlijk.
Je deelt de hele dag ‘knufjes’ en kusjes uit. Aan je knuffels, je poppen, ons, je vriendjes bij Tante Leen, je familie, je boeken, je schommelpaard… Eigenlijk aan alles en iedereen. Baby’s blijven wel je favoriete knuffelobjecten. Hopelijk is dit binnen een tiental weken ook nog zo, want dan, Pia, gaat er heel wat veranderen in je jonge leventje… Nog een week of tien en je bent grote zus! Spannend!
Eerst nog even wachten op het kindje van Nonkel ‘Flof’ en Tante ‘Katien’ dat elk moment kan komen!
Knuf,
Je mams
