Pia » Ontdekken

Dagje zee en zo

Sara — Mon, 09 Aug 2010 20:51:15 +0000

In juli werd er veel gespetterd in eigen hof. Maar juli was ook de maand van de uitstapjes: naar de kinderboerderij, een weekendje met de familie naar Spa voor Bompa Westel zijn 80ste verjaardag… En een dagje met ons drietjes naar de de zee.

Waar Pia tijdens haar eerste keer aan de (Opaal)kust alles eerder van op een afstand bekeek, ontdekte ze de zee deze keer op een actieve manier:

Er werd voorzichtig kennis gemaakt met het zand.

Toch wel heel veel zand

Af en toe werd er een schelpje gegeten.

Schelpjes in alle maten en smaken

Er werd een strandwandeling gemaakt.

In tegenstelling tot de dame op de achtergrond beperkten wij ons tot pootje baden.

En last but not least werd er gepicknickt op de trein.

Met Clif aan haar zijde...

Tandjes

Sara — Thu, 17 Jun 2010 19:51:34 +0000

Sinds Pia tandjes heeft, vinden we overal tandafdrukjes terug. Zelfs in haar eigen arm.

Links haar 2 ondertanden, rechts haar 2 boventanden. En ja, daar past een erwt tussen.

Ze wuift

Sara — Thu, 15 Apr 2010 20:00:22 +0000

Elke avond voor Pia gaat slapen, blijven zij en ik nog even door de glazen schuifdeur staan kijken naar papa die nog een laatste keer wuift. En vandaag gebeurde het. Ineens wuifde Pia terug. We dachten even dat het per ongeluk was, maar telkens Maarten wuifde, ging Pia haar armpje lustig de lucht in en werd er vrolijk terug gewuifd. Heerlijk!

Morgen

Sara — Wed, 10 Mar 2010 20:52:23 +0000

Mijn allerliefste Pia,

Het is zover. Vanaf morgen zal ons leven er helemaal anders uit zien. Gedaan met onze dagelijkse wandelingen, gedaan met ’s ochtends lekker lang knuffelen in bed nadat papa vertrokken is, gedaan met doen waar we zin in hebben, gedaan met onze vele uitstapjes…

De plicht roept: ik ga terug aan het werk en jij gaat 3 dagen spelen bij Tante Leen en Tante Kelly. Je laatste oefendag bij de tantekes was niet zo goed meegevallen. Je was wat overstuur en begreep niet waarom je mama ineens weg was en je hebt er een verkoudheid en oorontsteking aan over gehouden. Het zal een zure appel worden – zowel voor mij als voor jou – maar we bijten ons er wel door. Je gaat er zo veel nieuwe dingen leren, zo veel ontdekken, vele nieuwe vriendjes maken. Jij die zo graag andere kindjes ziet. Je gaat je ogen nogal de kost kunnen geven. Je gaat er groeien, ontwikkelen en spelen dat de stukken er van af vliegen.

Maar het allerleukste is dat vanaf nu je papa elke vrijdag thuis gaat zijn om met jou te spelen, te knuffelen, te wandelen, te fietsen… En ik, ik ga op woensdag, in het weekend en ’s avonds gewoon dubbel en dik genieten van jou!

Vandaag was een emotionele dag. Jij was niet helemaal in je sas en wou de hele tijd bij je mama zijn. Alsof je voelde dat er van alles te gebeuren staat. Nu ben ik net terug van de buikdansles en jij ligt al te slapen. Mijn kabas staat klaar. Die van jou ook. Zucht. Ik kijk al uit naar morgenavond, suske!

Slaap zacht,

Je mama

Fietsen!

Sara — Wed, 24 Feb 2010 20:41:09 +0000

Deze namiddag kwam een lente zonnetje piepen. Een ideaal moment om het fietsstoeltje eens uit te testen.

1ste fietstochtje

Ze zit

Sara — Mon, 15 Feb 2010 20:50:24 +0000

Sinds vorige week. Helemaal alleen. Soms nog wat wankel. Maar toch, ze zit.

Proeven

Sara — Sat, 06 Feb 2010 21:07:37 +0000

Proeven? Dat moet je Pia geen 2 keer vragen!

Schimmenspel Bis

Sara — Wed, 27 Jan 2010 15:31:15 +0000

Als er 1 ding is waar Pia zich làng mee kan bezighouden, zijn het schaduwen. Liefst die van haar eigen lijfje. Veel hebben we daarvoor niet nodig. Enkel een beetje zon. Fascinatie gegarandeerd:

Oef!

Sara — Fri, 22 Jan 2010 21:03:21 +0000

Liefste Pia,

Wij zijn weer thuis! Mèt een geruster hart!

Wat was je weer flink vannacht! Wat ben ik weer trots op je! Rond 22u30 kwamen we toe in Jette voor de nachtelijke EEG en werden we naar de slaapeenheid gebracht. Een uurtje en slechts enkele traantjes later hing je gemutst aan de draadjes.

Het in slaap vallen ging je niet zo gemakkelijk af. Wat wil je ook: zo een groot bed, al die draadjes aan je hoofd, een vreemde omgeving… De wiegeliedjes werden bovengehaald en tegen 1u was je vertrokken. Rond 4u en 7u werd je wakker en even losgekoppeld om wat te drinken. Om 9u30 werd je definitief losgekoppeld.

Vanaf dan was het wachten op nieuws. Mijn hart maakte een sprongetje toen de kinderneuroloog kwam met de resultaten: al bij al was het een goeie EEG! Er waren 2 kleine storingen te zien, maar voorlopig moesten we ons geen al te grote zorgen maken. Deze keer kregen we tenminste een fatsoenlijke uitleg. Heel wat meer dan de telefonische ‘Oei, er zijn toch storingen te zien. Dat gaan we verder moeten onderzoeken. We weten alleen nog niet wanneer dat gaat kunnen zijn.’ van Gasthuisberg. Wendy kwam nog even langs en daarna konden we opgelucht naar huis.

7 februari gaan we nog eens logeren in Jette. Er wordt dan ter controle een nieuwe nachtelijke EEG gemaakt. De dag erna zal er een MRI-scan gemaakt worden van je hoofdje. Als je in de tussentijd nog een aanvalletje krijgt, mogen we naar de kinderneuroloog bellen en kunnen we sneller gaan.

De afgelopen dagen waren superspannend. Er zijn heel wat traantjes gevloeid en er is heel wat afgepiekerd. Heel veel lieve mensen leefden met ons mee. Hun berichtjes, sms’jes, telefoontjes… waren echt een grote steun. En de fantastische hulp van Wendy natuurlijk!

Als kers op de taart ben je vandaag ook nog van je buik op je rug gerold en heb je eens aan je tenen gelekt!

Ik ken minstens 3 mensen die vannacht iets rustiger gaan slapen! Droom zacht, lieve meid!

Je mama

Allemaal draadjes

Spannend!

In dromenland...

Pia draait!

Sara — Thu, 21 Jan 2010 14:03:48 +0000

Van rug naar buik! Het moet niet altijd slecht nieuws zijn, he!