Elke avond voor Pia gaat slapen, blijven zij en ik nog even door de glazen schuifdeur staan kijken naar papa die nog een laatste keer wuift. En vandaag gebeurde het. Ineens wuifde Pia terug. We dachten even dat het per ongeluk was, maar telkens Maarten wuifde, ging Pia haar armpje lustig de lucht in en werd er vrolijk terug gewuifd. Heerlijk!
Mijn allerliefste Pia,
Het is zover. Vanaf morgen zal ons leven er helemaal anders uit zien. Gedaan met onze dagelijkse wandelingen, gedaan met ’s ochtends lekker lang knuffelen in bed nadat papa vertrokken is, gedaan met doen waar we zin in hebben, gedaan met onze vele uitstapjes…
De plicht roept: ik ga terug aan het werk en jij gaat 3 dagen spelen bij Tante Leen en Tante Kelly. Je laatste oefendag bij de tantekes was niet zo goed meegevallen. Je was wat overstuur en begreep niet waarom je mama ineens weg was en je hebt er een verkoudheid en oorontsteking aan over gehouden. Het zal een zure appel worden – zowel voor mij als voor jou – maar we bijten ons er wel door. Je gaat er zo veel nieuwe dingen leren, zo veel ontdekken, vele nieuwe vriendjes maken. Jij die zo graag andere kindjes ziet. Je gaat je ogen nogal de kost kunnen geven. Je gaat er groeien, ontwikkelen en spelen dat de stukken er van af vliegen.
Maar het allerleukste is dat vanaf nu je papa elke vrijdag thuis gaat zijn om met jou te spelen, te knuffelen, te wandelen, te fietsen… En ik, ik ga op woensdag, in het weekend en ’s avonds gewoon dubbel en dik genieten van jou!
Vandaag was een emotionele dag. Jij was niet helemaal in je sas en wou de hele tijd bij je mama zijn. Alsof je voelde dat er van alles te gebeuren staat. Nu ben ik net terug van de buikdansles en jij ligt al te slapen. Mijn kabas staat klaar. Die van jou ook. Zucht. Ik kijk al uit naar morgenavond, suske!
Slaap zacht,
Je mama
Deze namiddag kwam een lente zonnetje piepen. Een ideaal moment om het fietsstoeltje eens uit te testen.
1ste fietstochtje
Sinds vorige week. Helemaal alleen. Soms nog wat wankel. Maar toch, ze zit.
Proeven? Dat moet je Pia geen 2 keer vragen!
Als er 1 ding is waar Pia zich làng mee kan bezighouden, zijn het schaduwen. Liefst die van haar eigen lijfje. Veel hebben we daarvoor niet nodig. Enkel een beetje zon. Fascinatie gegarandeerd:
Liefste Pia,
Wij zijn weer thuis! Mèt een geruster hart!
Wat was je weer flink vannacht! Wat ben ik weer trots op je! Rond 22u30 kwamen we toe in Jette voor de nachtelijke EEG en werden we naar de slaapeenheid gebracht. Een uurtje en slechts enkele traantjes later hing je gemutst aan de draadjes.
Het in slaap vallen ging je niet zo gemakkelijk af. Wat wil je ook: zo een groot bed, al die draadjes aan je hoofd, een vreemde omgeving… De wiegeliedjes werden bovengehaald en tegen 1u was je vertrokken. Rond 4u en 7u werd je wakker en even losgekoppeld om wat te drinken. Om 9u30 werd je definitief losgekoppeld.
Vanaf dan was het wachten op nieuws. Mijn hart maakte een sprongetje toen de kinderneuroloog kwam met de resultaten: al bij al was het een goeie EEG! Er waren 2 kleine storingen te zien, maar voorlopig moesten we ons geen al te grote zorgen maken. Deze keer kregen we tenminste een fatsoenlijke uitleg. Heel wat meer dan de telefonische ‘Oei, er zijn toch storingen te zien. Dat gaan we verder moeten onderzoeken. We weten alleen nog niet wanneer dat gaat kunnen zijn.’ van Gasthuisberg. Wendy kwam nog even langs en daarna konden we opgelucht naar huis.
7 februari gaan we nog eens logeren in Jette. Er wordt dan ter controle een nieuwe nachtelijke EEG gemaakt. De dag erna zal er een MRI-scan gemaakt worden van je hoofdje. Als je in de tussentijd nog een aanvalletje krijgt, mogen we naar de kinderneuroloog bellen en kunnen we sneller gaan.
De afgelopen dagen waren superspannend. Er zijn heel wat traantjes gevloeid en er is heel wat afgepiekerd. Heel veel lieve mensen leefden met ons mee. Hun berichtjes, sms’jes, telefoontjes… waren echt een grote steun. En de fantastische hulp van Wendy natuurlijk!
Als kers op de taart ben je vandaag ook nog van je buik op je rug gerold en heb je eens aan je tenen gelekt!
Ik ken minstens 3 mensen die vannacht iets rustiger gaan slapen! Droom zacht, lieve meid!
Je mama
Allemaal draadjes
Spannend!
In dromenland...
Van rug naar buik! Het moet niet altijd slecht nieuws zijn, he!
Lieve sus,
Exact 1 jaar geleden ontdekten we dat je in mijn buik groeide. Een dag die ik nooit zal vergeten. Ik herinner me het verlossende telefoontje alsof het gisteren was. Het was de dag dat Marraine – je overgrootmoeder – 100 jaar zou zijn geworden. Ondertussen zijn we een jaar verder, ben je 61 cm langer en 6,700 kg zwaarder en oh, zo fantastisch.
Het laatste concert dat we meepikten voordat ik wist dat ik zwanger was staat ook voor altijd in mijn geheugen gegrift. Als er 1 soundtrack is die past bij de 9 maanden dat ik je droeg is het dus hun cd wel! En dan vooral dit nummer:
Pia is gefacineerd door schaduwen.
