Pia & Ava

Op de terugweg brachten we 2 nachten door in Orleans, een mooie en gezellige stad aan de oevers van de Loire.

Die Pia van ons poseert wel ne keer graag.

Ook dat Ava'ke kan er wat van.

Orleans, alwaar men Jeanne d'Arc regelmatig tegenkomt.

Andere foto’s van onze reis zijn hier terug te vinden.

Jessie vroeg zich nog af hoe het ons praktisch vergaan was op de camping.  Awel, heel goed.  Aangezien we een kleine auto hebben, was er geen plaats over voor een tent of kookgerief.  Om dit op te lossen huurden we een blokhut.  Eigenlijk een soort tuinhuis met een koelkastje, een kookplaat, een tafeltje, een zetel en een bed.  Pia sliep in een mini-tentje en Ava in een draagmand naast ons bed. Wat puzzelen, maar heel gezellig.  De blokhut lag vlakbij het sanitair, wat ook wel handig was met kleine kindjes.  Nu maar hopen dat we tegen volgend jaar een grotere auto hebben en echt kunnen gaan kamperen.

De 2de week van onze reis verbleven we op camping Mas de Messier op 70 km ten noorden van Montpellier (toffe stad, trouwens).

Een geweldig mooie camping met veel ruimte en veel beestjes.

Porky, het hangbuikzwijn dat elke ochtend op bezoek kwam. Pia spreekt er nog steeds over...

Het was volop hazelnoten- en frambozentijd. Handig zo'n kind dat dan aan de hoogste takjes kan.

Echt een leutige camping.

Geen Zuid-Frankrijk zonder de zee, dus trokken we een dagje naar havenstad Sète.   Lekkere sardientjes, lekker weertje en een plezant strand.

Best wel warm trouwens zo'n baby'tje tegen je lijf bij 30°C.

1ste keer op het strand.

En daar is de zee! (En een verdwaalde zwemmer.)

Oftewel De keerzijde van het leven.  Een theaterstuk van en door 8 Boliviaanse ex-straatjongens tussen 12 en 16 jaar van Callecruz; de NGO waarvoor ik in ons Boliviaans tijdperk werkte.

Bijna een jaar lang hebben de Boliviaanse jongens gerepeteerd om te komen tot een prachtig stuk gebaseerd op hun leven.  Hun leven op straat, de miserie, ellende… maar ook hun gevoelens, hun dromen, hun verlangens…  Na een tournee in Bolivia kregen deze gasten via Volens de kans om met hun verhaal naar België te komen.   Tussen 9 januari en 9 februari spelen ze voor verschillende scholen en in een aantal culturele centra.

Maarten, Pia en ik gingen zondag naar hun werk in Brugge kijken.  3 van de 8 jongens kende ik nog van vroeger.  Met de hoofdopvoeder Enrique en vooral met Susana – de maatschappelijk assistente – die mee waren, werkte ik toentertijd intens samen.  Het was de eerste keer na 2,5 jaar dat we elkaar terug zagen.  Heel speciaal, maar ook heel vertrouwd.

Het stuk zelf was aangrijpend, ontroerend, intens, indrukwekkend, mooi…  Ik waande me even terug in Bolivia.  Ik werd weer  ondergedompeld in het leven van de straat en het bijhorende taaltje, de harde realiteit, maar ook de warmte van de Bolivianen…  Het deed ons beseffen dat Bolivia toch nog diep in ons hart zit.

Zelfs Pia was onder de indruk.  Ze heeft de 45 minuten dat het stuk duurde rustig op mijn schoot zitten kijken naar heel het gebeuren.  Niet slecht voor haar eerste toneelstuk!

La otra cara de la vida in de pers:

• In Het Nieuwsblad
• Op Ketnet, Karrewiet – aflevering van 11 januari – rond minuut 3
• In De Standaard
• Op de site van Volens

Blij weerzien

El equipo

Tussen de stapjes, de buikdans- en de naailessen door snel een slotpostje van onze reis.

De voorlaatste nacht van onze reis sliepen we in Baeza zodat we de volgende ochtend het oude gedeelte konden bezoeken.  ’s Middags reden we door naar Albacete zodat we onze laatste avond en nacht bij Merce en Gonzalo konden doorbrengen. Net op tijd om Gonzalo’s verjaardag te vieren.  Fiesta!

De reis was fantastisch, Pia was super, het weerzien met M en G was geweldig, terug Spaans horen was zalig…   Echt een reis om nooit te vergeten.  We kijken al uit naar de volgende!

Afscheid van Tio Gonza en Tia Merce

Dag 14 trokken we – na eerst nog een kleine afdaling in de kloof van Ronda – naar de Costa Tropical.  We wouden een plaats waar het niet al te toeristisch was, maar waar toch wat kindjes zouden zijn waar Pia mee kon spelen.  En dat werd dus Nerja.

1 van de baaitjes van Nerja

M'n zeeliefjes

Vriendinnetjes

Here's Pia!

Sapje slurpen in bloemendorp Frigiliana

Meer strand op Flickr!

Op dag 12 trokken we van Cordoba naar Ronda.  Onderweg maakten we een tussenstop in 1 van de olijfoliefabrieken van Baena.

De fantastische olijfolie van de Fabrica de aceite de oliva Nunez de Prado van Baena.

Dag 13 bezochten we Ronda in de regen en met 17 C.  Gelukkig klaarde het ’s avonds op en konden we nog genieten van een mooie zonsondergang.

Ronda wordt gesplitst door een kloof met onderaan een rivier. Best wel indrukwekkend.

Geposeer

Vanop 't balkon

Een zonsondergang om af te ronden

En Flickr is ook weer aangevuld!

Hoog tijd om het vervolg van onze reis op het net te gooien vooraleer het slechts een vage herinnering is: Córdoba!

Aan de overkant van de brug ligt de oude jodenwijk waar we uren en uren ronddwaalden.

In Cordoba werd de 40 °C ruim overschreden. Menige malen zochten we afkoeling op een terrasje in de schaduw.

Geen bezoek aan Cordoba zonder een bezoek aan de Mezquita.

De Mezquita met zijn prachtige koepels.

Mowgli in de tuinen van Alcazar. Helaas voor Mowgli kent ze haar eigen hoofdomtrek nog niet...

Meer Córdoba op Flickr.  Next: Ronda!

Ondertussen ben ik terug 2 dagen aan het werk en lijkt onze reis weer een hele tijd geleden.  Pia ging voor het eerst deze maand terug naar haar tantekes en werd met open armen ontvangen door haar vriendjes en vriendinnetjes.  Super om te zien.

Toch nog even een verslag van dag 6 tem 8:

Dag 6 huurden we een auto en vertrokken we vanuit Albacete naar Alcaraz.

Dwalen in de straatjes van Alcaraz

Vanuit Alcaraz reden we verder naar Parque Natural de Cazorla; het grootste natuurreservaat van Spanje.  De Guadalquivir ontspringt er.  Heel indrukwekkend om hier met de auto door te rijden!  We kwamen er regelmatig edelherten en everzwijnfamilies tegen.  Dag 7 brachten we een namiddagje door aan een zwembadrand in het park.  Aan de rand omdat het water echt verschrikkelijk koud was.  Het was desalniettemin plezant!

De zwembadrand is ook plezant.

Dag 8 reden we verder doorheen het park naar Ubeda en Baeza langs prachtige vergezichten.

Olijfboomgaarden everywhere.

Van al dat moois wordt een mens al eens moe.

Even de beentjes loszwieren op de schommel alvorens door te rijden naar Cordoba.

Bij deze zijn de foto’s op Flickr ook weer aangevuld.  Next: Cordoba.