Pia

…  van onze vakantie:

Fotografe in spe

Tussen de champagnevelden

In het 'rarebomenbos'

Effe bijkomen

Tijdens onze vakantie in Frankrijk verkeerden we in goed gezelschap.  We waren minstens met 9 en hoogstens met 15.  Pia haar leuze is ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’, dus zij had alvast de tijd van haar leven!

Pia voedert haar peter

Ikke, Maarten, Pia, tante Katrien, peter Floris, oma, tonton Toon en tante Caroline

Pia en oma

Gisteren had ik een date met Inge en Eva, 2 vriendinnen uit onze Boliviaanse periode.  Den date was in Antwerpen.  Op 50 minuutjes treinen van bij ons.  Een ideale reden om Pia eens kennis te laten maken met de NMBS.

De treinrit op zich was super.  Pia vond het allemaal geweldig.  Ze wist niet waar eerst kijken.  Het op en af de trein geraken was iets minder.  Ik had de maxicosi mee op de wieltjes. Een slecht idee als je eerst heel veel trappen af moet en daarna weer heel veel trappen op om alleen maar op het perron te geraken.  Concreet zag het er zo uit: maxicosi van de wieltjes halen, maxicosi op de grond, wieltjes naar beneden dragen, mc boven halen en naar beneden dragen, mc terug op de wieltjes, stappen tot aan de volgende trap, mc weer van de wieltjes af, mc naar boven dragen, wieltjes beneden halen, wieltjes naar boven brengen, mc op de wieltjes, naar de deur stappen, mc van wieltjes, wieltjes dicht plooien, mc op de trein zetten, terug van de trein om wieltjes er op te zetten, plaatsje zoeken voor mc en wieltjes en eindelijk zitten.  Dit x 4!

Wat heb ik geleerd: treinen is fun, maar volgende keer zal het toch met de draagzak of een lichte bugy zijn!