Pia

Mijn allerliefste Pia,

Het is zover.  Vanaf morgen zal ons leven er helemaal anders uit zien.  Gedaan met onze dagelijkse wandelingen,  gedaan met ’s ochtends lekker lang knuffelen in bed  nadat papa vertrokken is, gedaan met doen waar we zin in hebben, gedaan met onze vele uitstapjes…

De plicht roept: ik ga terug aan het werk en jij gaat 3 dagen spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.   Je laatste oefendag bij de tantekes was niet zo goed meegevallen.  Je was wat overstuur en begreep niet waarom je mama ineens weg was en je hebt er een verkoudheid en oorontsteking aan over gehouden. Het zal een zure appel worden – zowel voor mij als voor jou – maar we bijten ons er wel door.  Je gaat er zo veel nieuwe dingen leren, zo veel ontdekken, vele nieuwe vriendjes maken.  Jij die zo graag andere kindjes ziet.  Je gaat je ogen nogal de kost kunnen geven.  Je gaat er groeien, ontwikkelen en spelen dat de stukken er van af vliegen.

Maar het allerleukste is dat vanaf nu je papa elke vrijdag thuis gaat zijn om met jou te spelen, te knuffelen, te wandelen, te fietsen…  En ik, ik ga op woensdag, in het weekend en ’s avonds gewoon dubbel en dik genieten van jou!

Vandaag was een emotionele dag.  Jij was niet helemaal in je sas en  wou de hele tijd bij je mama zijn.  Alsof je voelde dat er van alles te gebeuren staat.  Nu ben ik net terug van de buikdansles en jij ligt al te slapen.  Mijn kabas staat klaar.  Die van jou ook.    Zucht.  Ik kijk al uit naar morgenavond, suske!

Slaap zacht,

Je mama

Pruillip

Als Pia gaat huilen, kondigt ze dit meestal aan met een pruillip.  Wij vinden hem geweldig en smelten helemaal als ze hem bovenhaalt!