Pia & Ava

Ik slaag er maar niet in bij te benen.  En dan ben ik nog niet eens terug aan het werk.  Dat belooft voor binnen een maand…  Laat ik maar beginnen met het voorbije weekend en er wat foto’s tegenaan smijten.

Er werden 3 schoentjes gezet, want ook metekindje Manon bleef slapen.

3 brave kindjes = een hoop speelgoed.

De sint haalde zijn naaimachine nog eens vanonder het stof en naaide een gilet voor Manon.

Manon in schaap.

En nog eentje van de zusjes.

Niet alleen de kleine meisjes werden verwend.  De grote meisjes kregen hun deel tijdens Handmade in Belgium.  Al moesten we hiervoor zelf in de geldbeugel tasten.  Mijn buit: een hoop stofjes van Bambiblauw en Koekepeertje, een klaproosbroche van Hilde Groven, een mooie agenda van Artemysia, nog maar eens een paar oorbellen van Fleufatale, postkaartjes van Papiermier, een t-shirt voor Pia van TantAn en nog een paar sloefjes voor Ava van Le Petit Crochet.

Begin september was het Gitannekesfoor.  Ava’s allereerste festival.  Pia ontpopte zich er tot een echt rasfuifbeest, was met geen stokken van de dansvloer te krijgen en moest om 23u naar huis gesleept worden.  Het was ongelooflijk plezant.  Volgend jaar zijn we er zeker weer bij.  Een festivalleke om in het oog te houden.

De rust is wedergekeerd ten huize L-T.  Hoog tijd om de blogachterstand in te halen. Te beginnen met waar we gebleven waren: Pia’s 2de verjaardag op 31 augustus *bloos*.

Er werden cadeautjes opengemaakt bij het ochtendgloren

Er werd een 2tje uitgeblazen

Er werden nog meer cadeautjes opengemaakt.

En in tegenstelling tot vorig jaar werd de kroon dit jaar wel opgezet. Ook al was dit enkel vlak voor het slapen gaan...

50 dagen puur genot!

Binnenkort meer nieuws over dat spookje want ons ander spook wordt morgen 2.  De cadeaus zijn ingepakt, taart nr  2 staat in de oven en de versiering ligt klaar.  Nu nog wat ballonnen opblazen…

730 dagen Pia!

Een drietal maanden geleden kreeg ik een enveloppe in de bus.  Een enveloppe gevuld met allerlei toffe (zelfgemaakte) spulletjes van nicht Rose.  En dat allemaal omdat ik een facebookstatus van haar leuk vond.  Nog een dikke merci, Rose!

Een keukenschort voor mij, kleertjes voor Pia en een 'noginelkaartenaaien' kip. Pure verwennerij!

Omdat het leven niet alleen uit nemen bestaat en omdat geven ook heel plezant is, geef ik ook iets weg.  Wat weet ik nog niet, maar laat ons zeggen dat de eerste 3 die hier reageren binnen dit en een jaar iets (zelfgemaakts) van mij in de bus mogen verwachten. Kwestie van mezelf met een nakende bevalling enzo wat ruimte te geven…

Edit: Amai, dat gaat hier rap…  Chance of plans: de eerste 3 krijgen sowieso iets.  Uit de volgende reacties zal ik nog 2 mensen loten die een troostprijsje krijgen.  Verwacht in elk geval niets spectaculairs, aangezien ik een niet zo perfectionistische beginner ben.

Vorige week werd mijn metekindje Manon gedoopt.  Het werd een zonnig en plezant tuinfeestje.

Pia oefent alvast voor haar rol als grote zus. Ze spreekt er nog altijd van: 'Manon bij Pia op sjoot sitte'.

Knuffelen. Oftewel platdrukken.

De ribbetjes werden gesmaakt.

Er was ook een buikje van 28 weken aanwezig.

En dat buikje maakte een kleedje voor Manon.

Edit: Fotografe Melissa Milis was ook aanwezig.  Een deel van haar foto’s van de doop vind je hier.

En hier is ie dan: mijn fantastische Secret Santabuit.  Ik word er nog steeds helemaal gelukkig van.

Fantastisch, toch!?

Pia op haar lievelingsplekje. Op de poef aan het raam. Uiteraard met een boek.

Het was niet gemakkelijk een fatsoenlijke foto van Pia te trekken met hare gilet, maar ongetwijfeld volgen er nog veel gelegenheden, want ze gaat dat schapenvelleke nog héél vaak dragen!

… en ik ben helemaal euforisch!  Ik werd door mijn Secret Santa ongelofelijk hard verwend!  Wat ik allemaal kreeg?  Een prachtig vestje en speldjes voor Pia, 2 roggekussentjes én oorbellen!   Het vestje zit Pia als gegoten, de speldjes zijn superschattig, de oorbellen doe ik morgen aan en de roggekussentjes gaan straks mee naar boven.  Een schot in de roos!   Het was al donker toen ik thuiskwam, dus voor de foto’s is het wachten tot woensdag.

Een dikke merci, Leila!   Het overtrof echt al mijn verwachtingen.  1,5 uur later zit ik nog steeds met een big smile op mijn gezicht.  Ik ben nu wel een beetje beschaamd voor het cadeautje dat ik gemaakt heb voor mijn slachtoffer… 

Een dikke merci, Tess en elfje!  Het is een fantastisch initiatief!  Ik schrijf me bij deze alvast in voor de volgende editie!

… was Pia het feestvarken! Lang geleden, maar toch nog even een impressie van het feestgedruis:

Pia en Moemoe. De kroon bleef welgeteld 3 seconden op haar hoofd staan. In het totaal. Gelukkig kan ik hem volgend jaar nog gebruiken.

Bij een feest hoort taart. Veel taart. En kaas.

Pia denkt er het hare van, van al die taart...

Pia kreeg een hoop cadeautjes, waaronder dit zelfgemaakte pronkstuk van Nonkel Floris en Tante Trien

Ons pronkstuk in het pronkstuk.

Het volgende postje gaat over het heden. Beloofd!