Pia

Tien jaar.  10!   Als in 1/3 de van ons leven.  Zo lang zijn Maarten en ik sinds 22 april samen.

10! Diez! Tien! Zehn! Dix!

Tien jaar dat kan al tellen.  Tien fantastische jaren waarin we elkaar en de wereld ontdekten.  Tien intense jaren waarin we lief en leed deelden.  Tien onvergetelijke jaren waarin we afstudeerden, onze eerste job vonden, volwassen werden, veel reisden, in Bolivia gingen wonen, elkaar door en door leerden kennen, veel lachten, af en toe huilden, een huis kochten… en vooral mama en papa werden!

Tien jaar graag zien en houden van.  Elke dag liever en meer.  Of om het met de woorden van Finley te zeggen:

Vrijdag haalden we de vuurkorf nog eens uit het kot.  Gezellig met z’n drietjes bij het vuur!

Lekker warm bij mama...

... en bij papa

Mijn allerliefste Pia,

Het is zover.  Vanaf morgen zal ons leven er helemaal anders uit zien.  Gedaan met onze dagelijkse wandelingen,  gedaan met ’s ochtends lekker lang knuffelen in bed  nadat papa vertrokken is, gedaan met doen waar we zin in hebben, gedaan met onze vele uitstapjes…

De plicht roept: ik ga terug aan het werk en jij gaat 3 dagen spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.   Je laatste oefendag bij de tantekes was niet zo goed meegevallen.  Je was wat overstuur en begreep niet waarom je mama ineens weg was en je hebt er een verkoudheid en oorontsteking aan over gehouden. Het zal een zure appel worden – zowel voor mij als voor jou – maar we bijten ons er wel door.  Je gaat er zo veel nieuwe dingen leren, zo veel ontdekken, vele nieuwe vriendjes maken.  Jij die zo graag andere kindjes ziet.  Je gaat je ogen nogal de kost kunnen geven.  Je gaat er groeien, ontwikkelen en spelen dat de stukken er van af vliegen.

Maar het allerleukste is dat vanaf nu je papa elke vrijdag thuis gaat zijn om met jou te spelen, te knuffelen, te wandelen, te fietsen…  En ik, ik ga op woensdag, in het weekend en ’s avonds gewoon dubbel en dik genieten van jou!

Vandaag was een emotionele dag.  Jij was niet helemaal in je sas en  wou de hele tijd bij je mama zijn.  Alsof je voelde dat er van alles te gebeuren staat.  Nu ben ik net terug van de buikdansles en jij ligt al te slapen.  Mijn kabas staat klaar.  Die van jou ook.    Zucht.  Ik kijk al uit naar morgenavond, suske!

Slaap zacht,

Je mama

Liefste Pia,

Woensdag was het exact 100 dagen geleden dat je je eerste schreeuw liet en ik je in mijn armen en mijn hart sloot.  Je was langverwacht en zo welkom!  Van het eerste moment dat je op mijn buik lag, ben ik van je beginnen te genieten en ik ben er niet meer mee gestopt.

1 dagje oud

De eerste weken leefde ik helemaal op jouw ritme.   Je dronk  graag en veel melk, waardoor ik je 12 uur per dag borstvoeding gaf.   Meermaals per dag doezelden we samen in.  Ik kon uren naar je lieve gezichtje kijken, smelten bij het horen van je Donald Duck-niesjes, je lekkere babygeurtje opsnuiven en je zachte perzikhuidje strelen. Elke dag trokken we er met zijn tweetjes op uit voor een wandeling en genoten we van de mooie nazomer.

1 week oud

Stilaan kwam oktober er aan.  Je begon te lachen en belletjes te blazen waardoor je me alleen maar meer deed smelten.  Je werd ook een pak steviger, waardoor je je hoofdje al flink recht kon houden.  Je oogjes werden steeds groter en alerter zodat je de wereld in je op kon zuigen.  Zo ontdekte  je ook je vogelmobiel, waar je lang naar kon kijken en lachen.  Verder speelde je graag met je bal die zo lekker kraakte als je er met je tong tegen duwde. We gingen regelmatig met zijn tweetjes onder de douche en ook in de Tummy Tub vond je het heerlijk vertoeven.

1,5 maand oud

November brak aan.  Met ons gezinnetje brachten we een weekje door in Ambleteuse.  Je begon steeds meer te brabbelen en bijgevolg ook meer te zeveren. Je ontdekte je handjes en de geneugden van het rammelen. Je vogelmobiel was niet meer veilig voor je grijpgrage handjes.  Plat liggen vond je iets ‘voor baby’s’: je zat liever in je relax en de Beco werd bovengehaald voor wandelingen.

2,5 maand oud

Ondertussen is het december en is het ‘platte’ er af.  Je weegt ruim 6 kilo en meet rond de 60 cm.  Je doet niets liever dan je buikspieren te oefenen door jezelf op te trekken en vliegertje te spelen. Je bent altijd je blije zelf en oh, zo schattig. Na het drinken kan je me met een gelukzalige glimlach aankijken alsof je wil zeggen: ‘Dank je, mama, voor de lekkere melk’.  Melk uit een flesje blijf je wel koppig weigeren.  Overdag slapen is net als een flesje ‘je ding’ niet: het kost je veel moeite om in slaap te vallen.  ’s Nachts slaap je gelukkig als een roosje.  Je bent een droom van een baby en ik heb al vaak tegen je papa gezegd hoe gelukkig ik ben dat jij deel uit maakt van ons leven!  Elke dag ontdek je weer nieuwe dingen. En, lieve Pia, neem het van mij aan: er valt nog heel veel te ontdekken.

Knuffel,

Je mama

100 dagen oud!

Vorige week trok Pia een weekje naar Ambleteuse in Noord-Frankrijk. Hieronder wat sfeerbeelden:

Gezinnetje

Cap Gris Nez: met omi, bompa en papa en Engeland in de verte

Op schoot bij papa

In het zonnetje