Pia & Ava

Allerliefste Pia,

Het is bijna niet te geloven, maar vandaag ben je 9 maand geworden.  9 maand!?  Nog 3 maand en we vieren gewoonweg al je 1ste verjaardag!

Ondertussen ben ik bijna 3 maand weer aan het werk en hebben we met z’n 3tjes een nieuw ritme gevonden.  3 maand waarin je 3 dagen per week gaat spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.  Je bent echt in je nopjes tussen al je vriendjes en vriendinnetjes en dat vind ik zalig om te zien.

De voorbije 3 maand ging de wonderlijke wereld van eten voor je open.  Groentjes, fruit, bokes, een koekje…  Je verorbert het allemaal met veel smaak en plezier.  En dat plezier wordt alleen maar groter met die 4 tanden in je mond.  ’s Ochtends en voor het slapen gaan drink je nog steeds mamamelk. Dit blijven momenten om te koesteren en zolang doen we voort.

Steeds opnieuw verschiet ik er van hoe groot je al geworden bent.  Letterlijk en figuurlijk.  Je leert elke dag zo veel nieuwe dingen en tatert er lustig op los, terwijl je iedereen rond je ieniemienie vingertje windt.  Vooruit kruipen zit er nog niet in.  Je blijft koppig weigeren om op je buik te liggen.  Als je er toch niet onderuit kan, kruip je gestaag achteruit.  Liefst vanal sta je gewoon recht, je met 1 handje vasthoudend aan je park.

Ik hou van alles wat je doet.  Het is geweldig hoe je met je voetjes over elkaar schuift als je enthousiast bent en ik smelt als je terugblaast als we je in je gezichtje blazen.  Je bent en blijft zo nieuwsgierig, zo geïnteresseerd, zo geconcentreerd, zo charmant, zo fantastisch.

Te quiero harto, mamita!

Je mama

Sinds kort wuift Pia vrolijk naar alles en iedereen. Tegenwoordig hoort daar ook het woordje dada bij, al klinkt het eerder als tata.

Nr. 1 komt nog maar net piepen en daar zijn tand nr. 2, 3 én 4 al.  Slik…  Een pijnlijke affaire voor ons meisje.  Even op de ‘tanden’ bijten en dan is ze er hopelijk vanaf voor een tijdje.

En daar is ie dan: tand nummer 1!  En wij die dachten dat onze dochter op 3,5 maand haar eerste tand kreeg…  Wat er toen aan de hand was, is nog steeds een mysterie.  Feit is dat het harde, witte puntje in haar mond ineens verdwenen was.  Maar nu is het dus voor echt!  Hoera!

Mijn allerliefste Pia,

Het is zover.  Vanaf morgen zal ons leven er helemaal anders uit zien.  Gedaan met onze dagelijkse wandelingen,  gedaan met ’s ochtends lekker lang knuffelen in bed  nadat papa vertrokken is, gedaan met doen waar we zin in hebben, gedaan met onze vele uitstapjes…

De plicht roept: ik ga terug aan het werk en jij gaat 3 dagen spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.   Je laatste oefendag bij de tantekes was niet zo goed meegevallen.  Je was wat overstuur en begreep niet waarom je mama ineens weg was en je hebt er een verkoudheid en oorontsteking aan over gehouden. Het zal een zure appel worden – zowel voor mij als voor jou – maar we bijten ons er wel door.  Je gaat er zo veel nieuwe dingen leren, zo veel ontdekken, vele nieuwe vriendjes maken.  Jij die zo graag andere kindjes ziet.  Je gaat je ogen nogal de kost kunnen geven.  Je gaat er groeien, ontwikkelen en spelen dat de stukken er van af vliegen.

Maar het allerleukste is dat vanaf nu je papa elke vrijdag thuis gaat zijn om met jou te spelen, te knuffelen, te wandelen, te fietsen…  En ik, ik ga op woensdag, in het weekend en ’s avonds gewoon dubbel en dik genieten van jou!

Vandaag was een emotionele dag.  Jij was niet helemaal in je sas en  wou de hele tijd bij je mama zijn.  Alsof je voelde dat er van alles te gebeuren staat.  Nu ben ik net terug van de buikdansles en jij ligt al te slapen.  Mijn kabas staat klaar.  Die van jou ook.    Zucht.  Ik kijk al uit naar morgenavond, suske!

Slaap zacht,

Je mama

Lieve, lieve Pia

Toen je een aantal weken oud was, kon ik me niet voorstellen dat je ooit een half jaar zou zijn.  Maar kijk, het is al zo ver: ik heb een dochter van een half jaar.  En wat voor een dochter!  Je bent gewèldig!  Van elke dag maak jij een feest.

Halfjaarkaastaart

Je bent een enthousiast lachebekje en een speelvogel. Als we slecht gezind zijn, weet jij ons steeds aan het lachen te brengen. Je bent nieuwsgierig en wilt alles gezien en gehoord hebben.  Geen enkel geluid ontsnapt aan je aandacht.  Je bent super flink. Absoluut geen dramaqueen. Je weent zelden of nooit, zelfs met je reflux ween je niet meer dan ervoor. Je hebt een eigen willetje.  Een fles blijf je weigeren.  Een bekertje vind je wel ok.  Slapen vind je nog steeds maar niets.  Gemiddeld slaap je overdag 3 keer een half uurtje.  Meer niet. Helaas slaap je ’s nachts niet meer door.  Tussen 3 en 4 word je meestal wakker.  Je valt pas terug in slaap als je even hebt mogen drinken.  Maar je bent zo lief en zo schattig.  Soms kan ik gewoon niet geloven dat dit allemaal echt is.  Het is een eer en een genot je mama te zijn!

Halve verjaardag

6 maand al!  Je kleine wereldje zal weer wat groter worden.  Ik ga volgdende week terug werken en jij gaat 3 keer per week spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.  Vandaag hebben we al eens geoefend.  Ik vond het niet gemakkelijk je achter te laten, maar jij, jij was meteen gefascineerd door de andere kindjes op de mat.  Toen ik je kwam halen, was je hard aan het wenen.  Je had een dutje gedaan en was verschoten van het vreemde gezicht dat je uit je bedje kwam halen. Maar toen je mij zag binnenkomen, stak je je armpjes naar me uit en begon je meteen te lachen.  De rest van de dag hebben we veel geknuffeld en getaterd.  Echt genieten!

6 maand! Dat verdient een streepje muziek.  Meer bepaald 1 van de eerste liedjes die ik hoorde nadat ik wist dat ik een dochter ging krijgen:

Ik vind het echt fantastisch dat Pia zit.  Er gaat een nieuwe wereld open, zowel voor haar als voor mij.  Als ik haar zo rechtop zie prutsen aan een labeltje of aan een ander frulleke smelt ik helemaal weg.  Ze lijkt zo groot dan, mijn kleine meid.   Weer een nieuwe manier om de wereld  te ontdekken en weer een stapje dichter naar onafhankelijkheid.

Geeuw

Pia maakt trouwens even van de gelegenheid gebruik om haar salopet te showen.  31 jaar geleden gebreid door haar overgrootmoeder zaliger!

Sinds vorige week.  Helemaal alleen. Soms nog wat wankel.  Maar toch, ze zit.

Van rug naar buik!  Het moet niet altijd slecht nieuws zijn, he!

Liefste Pia,

Woensdag was het exact 100 dagen geleden dat je je eerste schreeuw liet en ik je in mijn armen en mijn hart sloot.  Je was langverwacht en zo welkom!  Van het eerste moment dat je op mijn buik lag, ben ik van je beginnen te genieten en ik ben er niet meer mee gestopt.

1 dagje oud

De eerste weken leefde ik helemaal op jouw ritme.   Je dronk  graag en veel melk, waardoor ik je 12 uur per dag borstvoeding gaf.   Meermaals per dag doezelden we samen in.  Ik kon uren naar je lieve gezichtje kijken, smelten bij het horen van je Donald Duck-niesjes, je lekkere babygeurtje opsnuiven en je zachte perzikhuidje strelen. Elke dag trokken we er met zijn tweetjes op uit voor een wandeling en genoten we van de mooie nazomer.

1 week oud

Stilaan kwam oktober er aan.  Je begon te lachen en belletjes te blazen waardoor je me alleen maar meer deed smelten.  Je werd ook een pak steviger, waardoor je je hoofdje al flink recht kon houden.  Je oogjes werden steeds groter en alerter zodat je de wereld in je op kon zuigen.  Zo ontdekte  je ook je vogelmobiel, waar je lang naar kon kijken en lachen.  Verder speelde je graag met je bal die zo lekker kraakte als je er met je tong tegen duwde. We gingen regelmatig met zijn tweetjes onder de douche en ook in de Tummy Tub vond je het heerlijk vertoeven.

1,5 maand oud

November brak aan.  Met ons gezinnetje brachten we een weekje door in Ambleteuse.  Je begon steeds meer te brabbelen en bijgevolg ook meer te zeveren. Je ontdekte je handjes en de geneugden van het rammelen. Je vogelmobiel was niet meer veilig voor je grijpgrage handjes.  Plat liggen vond je iets ‘voor baby’s’: je zat liever in je relax en de Beco werd bovengehaald voor wandelingen.

2,5 maand oud

Ondertussen is het december en is het ‘platte’ er af.  Je weegt ruim 6 kilo en meet rond de 60 cm.  Je doet niets liever dan je buikspieren te oefenen door jezelf op te trekken en vliegertje te spelen. Je bent altijd je blije zelf en oh, zo schattig. Na het drinken kan je me met een gelukzalige glimlach aankijken alsof je wil zeggen: ‘Dank je, mama, voor de lekkere melk’.  Melk uit een flesje blijf je wel koppig weigeren.  Overdag slapen is net als een flesje ‘je ding’ niet: het kost je veel moeite om in slaap te vallen.  ’s Nachts slaap je gelukkig als een roosje.  Je bent een droom van een baby en ik heb al vaak tegen je papa gezegd hoe gelukkig ik ben dat jij deel uit maakt van ons leven!  Elke dag ontdek je weer nieuwe dingen. En, lieve Pia, neem het van mij aan: er valt nog heel veel te ontdekken.

Knuffel,

Je mama

100 dagen oud!