Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Vooruitgang: letterlijk en figuurlijk

De tijd vliegt en jij gaat razendsnel vooruit, allerliefste Pia.

Gisteren werd je 11 maand oud.  11!  Als in ‘binnen een maand heb ik een dochter van 1 jaar’…  Slik!  Waar is dat klein baby’tje naar toe van een paar maand geleden?

Als een wervelwind raas je door het huis.  Je kruipt overal op en af, trekt je op aan alles wat je tegen komt en danst er op los met je handjes in de lucht.  Je gaat uit je dak als je beesten ziet of boekjes.  Of beesten in boekjes.  Ook pasta en bananen kunnen op een hoop enthousiasme rekenen.  Je doet visjes na, paarden, honden…  Je schatert en gilt als een echt meisje.

Vrouwelijke charmes zijn jou niet vreemd.  Sinds kort kan je knipogen.  Overdreven schattig!  Echt Pia, 1 knipoog van jou en de zon gaat schijnen.

Geniet nog van je laatste maand als 0-jarige, lieve sus.  En blijf je fantastische zelf!

Zon op de bol

Het is bijna niet te geloven, maar vandaag ben je 9 maand geworden.  9 maand!?  Nog 3 maand en we vieren gewoonweg al je 1ste verjaardag!

Ondertussen ben ik bijna 3 maand weer aan het werk en hebben we met z’n 3tjes een nieuw ritme gevonden.  3 maand waarin je 3 dagen per week gaat spelen bij Tante Leen en Tante Kelly.  Je bent echt in je nopjes tussen al je vriendjes en vriendinnetjes en dat vind ik zalig om te zien.

De voorbije 3 maand ging de wonderlijke wereld van eten voor je open.  Groentjes, fruit, bokes, een koekje…  Je verorbert het allemaal met veel smaak en plezier.  En dat plezier wordt alleen maar groter met die 4 tanden in je mond.  ’s Ochtends en voor het slapen gaan drink je nog steeds mamamelk. Dit blijven momenten om te koesteren en zolang doen we voort.

Steeds opnieuw verschiet ik er van hoe groot je al geworden bent.  Letterlijk en figuurlijk.  Je leert elke dag zo veel nieuwe dingen en tatert er lustig op los, terwijl je iedereen rond je ieniemienie vingertje windt.  Vooruit kruipen zit er nog niet in.  Je blijft koppig weigeren om op je buik te liggen.  Als je er toch niet onderuit kan, kruip je gestaag achteruit.  Liefst vanal sta je gewoon recht, je met 1 handje vasthoudend aan je park.

Ik hou van alles wat je doet.  Het is geweldig hoe je met je voetjes over elkaar schuift als je enthousiast bent en ik smelt als je terugblaast als we je in je gezichtje blazen.  Je bent en blijft zo nieuwsgierig, zo geïnteresseerd, zo geconcentreerd, zo charmant, zo fantastisch.

Te quiero harto, mamita!

Je mama

10! Diez! Tien! Zehn! Dix!

Tien jaar dat kan al tellen.  Tien fantastische jaren waarin we elkaar en de wereld ontdekten.  Tien intense jaren waarin we lief en leed deelden.  Tien onvergetelijke jaren waarin we afstudeerden, onze eerste job vonden, volwassen werden, veel reisden, in Bolivia gingen wonen, elkaar door en door leerden kennen, veel lachten, af en toe huilden, een huis kochten… en vooral mama en papa werden!

Tien jaar graag zien en houden van.  Elke dag liever en meer.  Of om het met de woorden van Finley te zeggen: