Pia

Liefste Pia,

Wij zijn weer thuis!  Mèt een geruster hart!

Wat was je weer flink vannacht!  Wat ben ik weer trots op je!  Rond 22u30 kwamen we toe in Jette voor de nachtelijke EEG en werden we naar de slaapeenheid gebracht.  Een uurtje en slechts enkele traantjes later hing je gemutst aan de draadjes.

Het in slaap vallen ging je niet zo gemakkelijk af.  Wat wil je ook: zo een groot bed, al die draadjes aan je hoofd, een vreemde omgeving…  De wiegeliedjes werden bovengehaald en tegen 1u was je vertrokken.  Rond 4u en 7u werd je wakker en even losgekoppeld om wat te drinken.  Om 9u30 werd je definitief losgekoppeld.

Vanaf dan was het wachten op nieuws. Mijn hart maakte een sprongetje toen de kinderneuroloog kwam met de resultaten: al bij al was het een goeie EEG! Er waren 2 kleine storingen te zien, maar voorlopig moesten we ons geen al te grote zorgen maken. Deze keer kregen we tenminste een fatsoenlijke uitleg.  Heel wat meer dan de telefonische ‘Oei, er zijn toch storingen te zien.  Dat gaan we verder moeten onderzoeken.  We weten alleen nog niet wanneer dat gaat kunnen zijn.’ van Gasthuisberg.  Wendy kwam nog even langs en daarna konden we opgelucht naar huis.

7 februari gaan we nog eens logeren in Jette.  Er wordt dan ter controle een nieuwe nachtelijke EEG gemaakt.  De dag erna zal er een MRI-scan gemaakt worden van je hoofdje. Als je in de tussentijd nog een aanvalletje krijgt, mogen we naar de kinderneuroloog bellen en kunnen we sneller gaan.

De afgelopen dagen waren superspannend.  Er zijn heel wat traantjes gevloeid en er is heel wat afgepiekerd.  Heel veel lieve mensen leefden met ons mee.  Hun berichtjes, sms’jes, telefoontjes… waren echt een grote steun.  En de fantastische hulp van Wendy natuurlijk!

Als kers op de taart ben je vandaag ook nog van je buik op je rug gerold en heb je eens aan je tenen gelekt!

Ik ken minstens 3 mensen die vannacht iets rustiger gaan slapen!  Droom zacht, lieve meid!

Je mama

Allemaal draadjes

Spannend!

In dromenland...