De rust is wedergekeerd ten huize L-T. Hoog tijd om de blogachterstand in te halen. Te beginnen met waar we gebleven waren: Pia’s 2de verjaardag op 31 augustus *bloos*.
Er werden cadeautjes opengemaakt bij het ochtendgloren
Er werd een 2tje uitgeblazen
Er werden nog meer cadeautjes opengemaakt.
En in tegenstelling tot vorig jaar werd de kroon dit jaar wel opgezet. Ook al was dit enkel vlak voor het slapen gaan...
50 dagen puur genot!
Binnenkort meer nieuws over dat spookje want ons ander spook wordt morgen 2. De cadeaus zijn ingepakt, taart nr 2 staat in de oven en de versiering ligt klaar. Nu nog wat ballonnen opblazen…
730 dagen Pia!
Ze verdient dat die oudste van mij. Zo fantastisch dat zij haar rol als grote zus opneemt. Ok, het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Soms heeft ze liever dat we dat baby’tje dat zoveel uur per dag aan mama haar borsten hangt even wegleggen en laten wenen, maar toch, ze doet dat goed. Zo liefdevol dat ze die kleinste haar handje streelt als die naast haar zit te schreien in de fietskar… Met zoveel enthousiasme dat die kleine (letterlijk) wordt bedolven onder de kusjes en knuffels… Zo groot dat ze lijkt als ze tegen dat zusje zegt: ‘Helaba, kleine meid. Melkje drinken? Flinke meid!’… Mijn moederhart smelt voor minder.
Ik kan zo hard genieten van al die typische woordjes en zinnetjes die ze hier fabriceert. Laat ik het Piaatjes noemen. Een van de favorieten van het moment is ‘broodschappen doen’. Geweldig toch!? In plaats van ‘naar de bakker gaan’, zegt ze gewoonweg ‘broodschappen doen’. En ze heeft dat helemaal ‘zeffel’ verzonnen. ‘Zeffel’ want die oudste heeft soms wat moeite met de volgorde van de lettertjes. Zo vindt ze het geweldig om mama te ‘heppelen’met ‘zeffel’ ‘zaffel’ te smeren op de billen van de baby (die ze trouwens nog vaak ‘Manonke‘ noemt).
Voor de rest gaat haar taal met rasse schreden vooruit. Heelder volzinnen worden gemaakt. En de eerste werkwoorden vervoegd in die volzinnen: ‘Pia Hazel vetellen sjaap pijn aan de poot gedaan.’ Af en toe worden er ik en jou gebruikt. Van is volop in. Op, naast, boven, onder… kennen geen geheimen meer. Meer van dat ‘abblieft en dakkewel’, want ik vind het heerlijk die ontdekkingen der taal.
En over een maand wordt die oudste al 2… Zucht…
Op 13 juli rond 18u ontmoetten Pia en Ava elkaar voor het eerst. Bij de eerste aanblik van haar zusje vulden Pia’s oogjes zich meteen vol liefde en trots. Echt liefde op het eerste gezicht. Een ontroerend kippenvel moment. De angsten die ik op voorhand had over hoe Pia zou reageren waren ongegrond. Pia is een fantastische grote zus.
De 1ste ontmoeting tussen de zusjes... Kippenvel!
Meermaals per dag moet Ava bij Pia op schoot. En glunderen maar...
Badje geven, nieuwe pamper... Pia is steeds paraat om mama te 'heppelen'.
Als dat geen zusterliefde is in die blik...
Sinds dit jaar hebben we een moestuin. Dagelijks eten we groensels van eigen kweek: sla, bloemkool, broccoli, worteltjes, erwtjes, koolrabi, bietjes… Een echte zaligheid! Ook Pia steekt graag een handje toe, zowel bij het zaaien, begieten, oogsten als bij het prepareren.
Erwtjes doppen
Ondertussen rijpt de spruit in m’n buik verder. Al 39 weken lang…
Bijna oogstklaar me dunkt...
Pia voelt dat er iets in de lucht hangt. De voorbije week was niet gemakkelijk: veel wenen, alleen bij mama willen zijn, snel boos worden, slecht slapen… Daarnaast had ze last van een hardnekkig buikvirus. Gelukkig is ze meestal gewoon haar charmante zelf.
My Cherry Blossom Girl
Ook voor mij is het niet altijd gemakkelijk: veel pijnlijke harde buiken in combinatie met dat ‘energievretendebijnagrotezusje’ zijn geen ideale combinatie. Ten huize L-T worden dan ook zoveel mogelijk uitstapjes gemaakt. Bij voorkeur naar de dierentuin of ‘peeltuin’.
Lang leve de Halve Maan
Wordt vervolgd...
… gingen moeder en dochter naar Handmade in Belgium. In tegenstelling tot vorig jaar bleef de buit deze keer beperkt tot enkele Vermiljoenstofjes. Het lag nochtans niet aan al het moois dat er verkocht werd. Ook niet aan Pia die zich gedroeg als een engeltje. Ik wijt het aan het zonnetje, de 6 maand zwangere buik èn de lokroep van een ijsje. En dat ijsje smaakte!
Meisje met ijsje
Helemaal alleen in het grote kasteel
'Piep Pia', zoals ze zelf zegt.
Met papa gaat het ondertussen gelukkig weer beter. Hoewel Pia daar op weg naar huis nog niet helemaal van overtuigd was, getuige haar ‘Papa (s)laapt’, tot ze hem effectief in levende lijve aantrof.
Met dank aan Sophia!
