Een drietal maanden geleden kreeg ik een enveloppe in de bus. Een enveloppe gevuld met allerlei toffe (zelfgemaakte) spulletjes van nicht Rose. En dat allemaal omdat ik een facebookstatus van haar leuk vond. Nog een dikke merci, Rose!
Een keukenschort voor mij, kleertjes voor Pia en een 'noginelkaartenaaien' kip. Pure verwennerij!
Omdat het leven niet alleen uit nemen bestaat en omdat geven ook heel plezant is, geef ik ook iets weg. Wat weet ik nog niet, maar laat ons zeggen dat de eerste 3 die hier reageren binnen dit en een jaar iets (zelfgemaakts) van mij in de bus mogen verwachten. Kwestie van mezelf met een nakende bevalling enzo wat ruimte te geven…
Edit: Amai, dat gaat hier rap… Chance of plans: de eerste 3 krijgen sowieso iets. Uit de volgende reacties zal ik nog 2 mensen loten die een troostprijsje krijgen. Verwacht in elk geval niets spectaculairs, aangezien ik een niet zo perfectionistische beginner ben.
Vandaag sneeuwde het nog eens. Zachtjes, maar het sneeuwde wel. Pia maakte me er attent op door zachtjes aan mijn broek te trekken, naar buiten te wijzen en ‘Sssssssss…’ te zeggen. Sneeuw, dus. Het deed me denken aan 2 maand geleden, toen Pia voor het eerst ‘bewust’ kennis maakte met de sneeuw. Ze deed dit stap voor stap:
Eerst mag popje de sneeuw van naderbij bekijken. Letterlijk.
Popje bougeert niet, dus Pia concludeert dat het goed is.
De volgende dag gaat Pia er helemaal voor...
Om de dagen erna niet meer naar binnen de willen.
Plezant toch die sneeuw. Hoewel we nu wel beginnen te verlangen naar de lente. Bring it on!
Bij haar geboorte kreeg Pia een fantastische retro pyjama uit het webwinkeltje van nicht Rose. Rose verkoopt op Jodeladiolen vintage kinderkleding en zelfgemaakte spulletjes.
Pia goes old school: mét Fisher Price sleutel van de jaren '70
De laatste tijd waren we ten huize L-T in een winning mood. Het begon eind vorig jaar met deze geweldige tas van h AN dgemaakt. Daarna won ik bij haar mijn allereerste echte kurkentrekker. En bij de mama van Emma en Mona won ik deze prachtige stiftenrol. Tenslotte won ik aantal weken geleden via Volume 1 kaarten voor Gotan Project in de AB.
De tas is 1 van mijn favorieten in de zomer, de kurkentrekker wordt minstens 1 keer per week bovengehaald, de stiftenrol ligt op Pia haar kamertje te wachten tot haar handjes klaar zijn om te kleuren en het concert was fantastisch.
De mooie stiftenrol van Emma en Mona. Een speeltje van de Hema. En in het Ikeabakje liggen links een poppetje van Maarten en rechts een konijntje van mij broederlijk naast elkaar.
Ik ben bijna beschaamd bij het winnen van zoveel moois. Hoog tijd dat ik ook eens iets weg geef. Ik weet alleen nog niet wat en zit er nog even op te broeden. In afwachting van mijn ei een muziekje. Van Gotan Project natuurlijk.
Ik vind het echt fantastisch dat Pia zit. Er gaat een nieuwe wereld open, zowel voor haar als voor mij. Als ik haar zo rechtop zie prutsen aan een labeltje of aan een ander frulleke smelt ik helemaal weg. Ze lijkt zo groot dan, mijn kleine meid. Weer een nieuwe manier om de wereld te ontdekken en weer een stapje dichter naar onafhankelijkheid.
Geeuw
Pia maakt trouwens even van de gelegenheid gebruik om haar salopet te showen. 31 jaar geleden gebreid door haar overgrootmoeder zaliger!
Van Tante Lydie kregen we heel wat kleertjes die nog door haar – ondertussen volwassen – zonen Rik en Joost gedragen zijn. Zo ook dit pakje met een vrij hoog smurfgehalte…
