En toen waren ze met zes.
donderdag, augustus 12th, 2010Tandjes wel te verstaan.
Tandjes wel te verstaan.
Een echte wielertoerist begeeft zich niet enkel op bekend terrein, maar verkent ook graag andermans hof. Die van omi en bompa bijvoorbeeld. Daarnaast past een wielertoerist zich moeiteloos aan een ander kaliber van fiets aan en deinst hij niet terug voor de camera.
… dat nummer 5 in aantocht is!
Gisteren gingen we naar het Wereldfeest in Leuven. Pia – voor de gelegenheid verkleed als aardbei – vond het in elk geval heel plezant!
Nr. 1 komt nog maar net piepen en daar zijn tand nr. 2, 3 én 4 al. Slik… Een pijnlijke affaire voor ons meisje. Even op de ‘tanden’ bijten en dan is ze er hopelijk vanaf voor een tijdje.
En daar is ie dan: tand nummer 1! En wij die dachten dat onze dochter op 3,5 maand haar eerste tand kreeg… Wat er toen aan de hand was, is nog steeds een mysterie. Feit is dat het harde, witte puntje in haar mond ineens verdwenen was. Maar nu is het dus voor echt! Hoera!
Maandag vierde Pia haar derde ‘vermaanddag’ met de komst van – jawel – een tandje! Ik dacht met mijn vinger een bobbeltje te voelen in haar mondje en gisteren werd mijn vermoeden bij daglicht bevestigd: er komt een minuscuul klein wit tandje tevoorschijn! Ons meisje is er snel bij. Voor mij was het toch effe slikken. Ik ben er een hele dag niet goed van geweest en zelfs nu nog… Ze worden snel groot, zeggen ze dan…
Amper 3 maand en een tandje!?