Pia & Ava

Net als vorig jaar deed ik ook dit jaar weer mee aan Secret Santa.  Ik had dit jaar de eer een pakje te mogen verzinnen voor de fantastische Elisanna.  Ik vond het geen gemakkelijke klus.  Elisanna is namelijk een enorm naaitalent die de mooiste creaties uit haar mouw schudt.  Ik daarentegen ben eerder een luie en nonchalante naaister.  Bij bij moet het vooruit gaan en speelt de afwerking niet zo een rol.  Omdat ik niet te veel in affronten wilde vallen,  stelde ik een pakket samen van zowel gekochte als zelfgemaakte spulletjes.  Om het geheel te verpakken, overtrok ik een schoendoos volgens de handleiding van Villa Lisa.

Een met Kokkastof ovetrokken doos werd een naaidoos voor een geweldige naaister.

De doos werd gevuld met rustpuntjes en <3 * <3 puntjes...

...met potloodpuntjes, lichtpuntjes en stofpuntjes...

en tot slot postpuntjes en puntoortjes.

Van de inhoud heb ik geen foto’s.  Nieuwsgierig?  Voor meer info kan je bij Elisanna terecht.

En aan Tess: een dikke merci!

Ik slaag er maar niet in bij te benen.  En dan ben ik nog niet eens terug aan het werk.  Dat belooft voor binnen een maand…  Laat ik maar beginnen met het voorbije weekend en er wat foto’s tegenaan smijten.

Er werden 3 schoentjes gezet, want ook metekindje Manon bleef slapen.

3 brave kindjes = een hoop speelgoed.

De sint haalde zijn naaimachine nog eens vanonder het stof en naaide een gilet voor Manon.

Manon in schaap.

En nog eentje van de zusjes.

Niet alleen de kleine meisjes werden verwend.  De grote meisjes kregen hun deel tijdens Handmade in Belgium.  Al moesten we hiervoor zelf in de geldbeugel tasten.  Mijn buit: een hoop stofjes van Bambiblauw en Koekepeertje, een klaproosbroche van Hilde Groven, een mooie agenda van Artemysia, nog maar eens een paar oorbellen van Fleufatale, postkaartjes van Papiermier, een t-shirt voor Pia van TantAn en nog een paar sloefjes voor Ava van Le Petit Crochet.

Vandaag sneeuwde het nog eens.  Zachtjes, maar het sneeuwde wel.  Pia maakte me er attent op door zachtjes aan mijn broek te trekken, naar buiten te wijzen en ‘Sssssssss…’ te zeggen.  Sneeuw, dus.  Het deed me denken aan 2 maand geleden, toen Pia voor het eerst ‘bewust’ kennis maakte met de sneeuw.  Ze deed dit stap voor stap:

Eerst mag popje de sneeuw van naderbij bekijken. Letterlijk.

Popje bougeert niet, dus Pia concludeert dat het goed is.

De volgende dag gaat Pia er helemaal voor...

Om de dagen erna niet meer naar binnen de willen.

Plezant toch die sneeuw.  Hoewel we nu wel beginnen te verlangen naar de lente.  Bring it on!

En hier is ie dan: mijn fantastische Secret Santabuit.  Ik word er nog steeds helemaal gelukkig van.

Fantastisch, toch!?

Pia op haar lievelingsplekje. Op de poef aan het raam. Uiteraard met een boek.

Het was niet gemakkelijk een fatsoenlijke foto van Pia te trekken met hare gilet, maar ongetwijfeld volgen er nog veel gelegenheden, want ze gaat dat schapenvelleke nog héél vaak dragen!

Het was een zware bevalling, mijn Secret Santa cadeautje.  Katrien vertelde dat ze van bloemetjes, stofjes en grappige gadgets hield.  Ik had verschillende ideetjes, maar toen de deadline dichterbij kwam, viel ik ineens zonder naaimachine.  Dus moest ik op het laatste moment op zoek naar een plan B.  En plan B werd dit.

… en ik ben helemaal euforisch!  Ik werd door mijn Secret Santa ongelofelijk hard verwend!  Wat ik allemaal kreeg?  Een prachtig vestje en speldjes voor Pia, 2 roggekussentjes én oorbellen!   Het vestje zit Pia als gegoten, de speldjes zijn superschattig, de oorbellen doe ik morgen aan en de roggekussentjes gaan straks mee naar boven.  Een schot in de roos!   Het was al donker toen ik thuiskwam, dus voor de foto’s is het wachten tot woensdag.

Een dikke merci, Leila!   Het overtrof echt al mijn verwachtingen.  1,5 uur later zit ik nog steeds met een big smile op mijn gezicht.  Ik ben nu wel een beetje beschaamd voor het cadeautje dat ik gemaakt heb voor mijn slachtoffer… 

Een dikke merci, Tess en elfje!  Het is een fantastisch initiatief!  Ik schrijf me bij deze alvast in voor de volgende editie!

Oef!  Mijn Secret Santa pakje is gepost.   Het was deze week elke avond tegen de klok werken om het op tijd af te krijgen, maar het is gelukt en daar ben ik best trots op.  Hopelijk heeft mijn slachtoffer er iets aan…   Na de spanning van het kiezen, afwerken en posten van mijn pakje ben ik nu wel heel benieuwd wie mijn Secret Santa is…

Wij zijn net terug van een kouderdankoud- en witterdanwitwandeling.  Hoog tijd voor ne warme choco en een dekentje!

Witter dan wit

Kouder dan koud