Dag 14 trokken we – na eerst nog een kleine afdaling in de kloof van Ronda – naar de Costa Tropical. We wouden een plaats waar het niet al te toeristisch was, maar waar toch wat kindjes zouden zijn waar Pia mee kon spelen. En dat werd dus Nerja.
1 van de baaitjes van Nerja
M'n zeeliefjes
Vriendinnetjes
Here's Pia!
Sapje slurpen in bloemendorp Frigiliana
Meer strand op Flickr!
Op dag 12 trokken we van Cordoba naar Ronda. Onderweg maakten we een tussenstop in 1 van de olijfoliefabrieken van Baena.
De fantastische olijfolie van de Fabrica de aceite de oliva Nunez de Prado van Baena.
Dag 13 bezochten we Ronda in de regen en met 17 C. Gelukkig klaarde het ’s avonds op en konden we nog genieten van een mooie zonsondergang.
Ronda wordt gesplitst door een kloof met onderaan een rivier. Best wel indrukwekkend.
Geposeer
Vanop 't balkon
Een zonsondergang om af te ronden
En Flickr is ook weer aangevuld!
Hoog tijd om het vervolg van onze reis op het net te gooien vooraleer het slechts een vage herinnering is: Córdoba!
Aan de overkant van de brug ligt de oude jodenwijk waar we uren en uren ronddwaalden.
In Cordoba werd de 40 °C ruim overschreden. Menige malen zochten we afkoeling op een terrasje in de schaduw.
Geen bezoek aan Cordoba zonder een bezoek aan de Mezquita.
De Mezquita met zijn prachtige koepels.
Mowgli in de tuinen van Alcazar. Helaas voor Mowgli kent ze haar eigen hoofdomtrek nog niet...
Meer Córdoba op Flickr. Next: Ronda!
Ondertussen ben ik terug 2 dagen aan het werk en lijkt onze reis weer een hele tijd geleden. Pia ging voor het eerst deze maand terug naar haar tantekes en werd met open armen ontvangen door haar vriendjes en vriendinnetjes. Super om te zien.
Toch nog even een verslag van dag 6 tem 8:
Dag 6 huurden we een auto en vertrokken we vanuit Albacete naar Alcaraz.
Dwalen in de straatjes van Alcaraz
Vanuit Alcaraz reden we verder naar Parque Natural de Cazorla; het grootste natuurreservaat van Spanje. De Guadalquivir ontspringt er. Heel indrukwekkend om hier met de auto door te rijden! We kwamen er regelmatig edelherten en everzwijnfamilies tegen. Dag 7 brachten we een namiddagje door aan een zwembadrand in het park. Aan de rand omdat het water echt verschrikkelijk koud was. Het was desalniettemin plezant!
De zwembadrand is ook plezant.
Dag 8 reden we verder doorheen het park naar Ubeda en Baeza langs prachtige vergezichten.
Olijfboomgaarden everywhere.
Van al dat moois wordt een mens al eens moe.
Even de beentjes loszwieren op de schommel alvorens door te rijden naar Cordoba.
Bij deze zijn de foto’s op Flickr ook weer aangevuld. Next: Cordoba.
Van 6 tot 23 september vertoefden wij in Spanje. De eerste dagen brachten we door in Albacete bij Merce en Gonzalo; onze beste vrienden uit ons Boliviaans tijdperk. Het was de eerste keer sinds onze terugkeer in 2008 dat we elkaar terugzagen, maar het leek of het amper een week geleden was.
In Bolivia vertelde Gonza vaak vol nostalgie over de jaarlijkse Feria in zijn Albacete en liet het nu toch wel net geen Feria zijn toen wij daar waren… De 300ste nog wel. Dat moest dus driedubbel en dik gevierd worden. En feesten daar kunnen de Spanjaarden wat van! Het was fijn om hier enkele dagen deel van uit te kunnen maken.
De eerste 5 dagen verliepen zeer gezapig: rond een uur of half negen opstaan, naar de winkel voor brood, op het gemakske ontbijten, Pia eten geven, Pia laten dutten, middageten, tegen een uur of vier naar de Feria, terraskes doen, naar de speeltuin met Pia, tapas als avondeten, Pia rond 22u30 in haar tentje steken en dan nog lekker lang nababbelen en Boliviaanse herinneringen ophalen op het terras van M en G. Meer moet dat niet zijn, toch!?
Pia deed het fantastisch. Ze bewees dat ze een dochter van haar ouders is en dat het reizen haar in het bloed zit. Ze paste zich zonder problemen aan het Spaanse eten en ritme aan. Tortilla, empanadas, olijven… Het ging er allemaal zonder problemen in.
Een greep uit de eerste dagen:
Bij Tia Merce op schoot 'gusanitos' (wormpjes) eten, een soort chips van mais. Gebakken lucht eigenlijk. De Spaanse kindjes worden er groot mee.
Wat wegdromen in het park.
Voor het eerst in het reuzenrad...
... en op de paardenmolen. Ik was 'iets' enthousiaster dan Pia.
Op de lappen met Tio Gonza.
Meer foto’s van de eerste dagen op Flickr!
In juli werd er veel gespetterd in eigen hof. Maar juli was ook de maand van de uitstapjes: naar de kinderboerderij, een weekendje met de familie naar Spa voor Bompa Westel zijn 80ste verjaardag… En een dagje met ons drietjes naar de de zee.
Waar Pia tijdens haar eerste keer aan de (Opaal)kust alles eerder van op een afstand bekeek, ontdekte ze de zee deze keer op een actieve manier:
Er werd voorzichtig kennis gemaakt met het zand.
Toch wel heel veel zand
Af en toe werd er een schelpje gegeten.
Schelpjes in alle maten en smaken
Er werd een strandwandeling gemaakt.
In tegenstelling tot de dame op de achtergrond beperkten wij ons tot pootje baden.
En last but not least werd er gepicknickt op de trein.
Met Clif aan haar zijde...
Een tijdje terug hadden we een BBQ met 3 10-maandertjes. Voor herhaling vatbaar, zowel de voor de ouders als voor de 10-maandertjes!
3 10-maandertjes op een rij: Pia, Martha en Nils
